Դեռեւս այս տարվա փետրվարին Հայաստանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ Օնիկ Գասպարյանի գլխավորությամբ ԳՇ-ի շուրջ չորս տասնյակ պաշտոնյաներ պահանջում էին վարչապետի եւ կառավարության հրաժարականը: Չնայած վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը գլխավոր շտաբի հայտարարությունը ռազմական հեղաշրջման փորձ էր որակել, այնուամենայնիվ նրա հրաժարականի պահանջագրի տակ 30-ից ավելի բարձրաստիճան զիվորականներ էին ստորագրել:
«Վարչապետը եւ կառավարությունն այլեւս ի վիճակի չեն ընդունելու ադեկվատ որոշումներ հայ ժողովրդի համար այս ճգնաժամային եւ ճակատագրական իրավիճակում», – տարածած հայտարարությունում գրել էին զինվորականներն ու հավելել, որ բանակը միշտ եղել է ժողովրդի հետ, ինչպես ժողովուրդն է բանակի հետ, գրեթե նույնությամբ կրկնելով Անկարայի պաշտոնական զգուշացումը:
Հայտարարությունից հետո Փաշինյանն էլ էր պատասխան արձագանքով հանդես եկելՙ Facebook-ի իր էջում գրելովՙ անթույլատրելի է, որ բանակը զբաղվի քաղաքականությամբ, տա քաղաքական գնահատականներ:
Զինվորականների հայտարարությունից մի քանի ամիս անց Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց հրաժարական ներկայացնելու մասին, ու հունիսի 20-ին Հայաստանում խորհրդարանական արտահերթ ընտրություններ տեղի ունեցան, բայց Փաշինյանի որոշումը ոչ թե զինվորականներիՙ մտահոգություն հայտնող հայտարարությունից էր բխել, այլ քաղաքական ուժերի ղեկավարների հետ ունեցած հանդիպումներից հետո:
Փաշինյանի հրաժարականի պահանջի տակ ստորագրած 30-ից ավելի զինվորականներից շատերն այժմ էլ շարունակում են զինվորական ծառայություն իրականացնել, բանակում ու զինված ուժեում բարձր պաշտոններ զբաղեցնելՙփաստացի հանդուրժելով ու համակերպվելով վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ներկայության հետ: Պատերազմի ժամանակ երկրի գերագույն գլխավոր հրամանատարի հրաժարականը պահանջողներն ու նրան «ոչ ադեկվատ» գնահատական տվողները, որոնց խոսքը, թվում է, բացարձակ արժեք պետք է լինի ու լուրջ կշիռ ուննա, այժմ մոռացած, թե մոտ մեկ տարի առաջ ինչի մասին էին ահազանգում, շարունակում են աշխատել Նիկոլ Փաշինյանի ենթակայության ներքո, բառացիորեն նրա բթամատի տակ:
