ՄՈՎՍԵՍ ԽՈՐԵՆԱՑԻՆ ՖԻՆՆԵՐԵՆ ՀՈԴՎԱԾՈՒՄ

Ֆիննական «Հելսինգին սանոմատ» պարբերաանում սեպտեմբերի 8-ին լույս է տեսել «Գրեթե ամեն օր լսում եմ հիվանդների կասկածները, թե արդյո՞ք ես ճիշտ բժիշկ եմ» վերնագրով մի հոդված, որ ստորագրված է Լեեկերի (Բժիշկ): Թերթը քննում է աշխատանքի հետ կապված ներգաղթի մասին եւ ծածկանունով հրատարակված հոդվածների միջոցով քննարկում այն պատճառները, թե ինչու Ֆինլանդիան չի ներգրավում տարբեր ոլորտների մասնագետների: Բժիշկ ծածկանունով հեղինակը նշում է, որ ինքը 30 տարի որպես բժիշկ աշխատում է Ֆինլանդիայում, ամուսնացած է ֆիննուհու հետ, շատ բան է արել Ֆինլանդիայի համար, սակայն իրեն որպես ֆինն չեն ընկալում եւ մինչ օրս ենթարկվում է ազգային խտրականության: Նա նշում է, որ Ֆինլանդիայում ապրելն ապահով է, սոցիալական ապահովությունը բարձր է, ուսումն անվճար է, իսկ կոռուպցիանՙ ցածր, բայց «նույնիսկ բառերով չեմ կարող նկարագրել, թե որքան վիրավորական է այն զգացումը, որ ավելի քան 30 տարին բավարար ժամանակ չէ որպես ֆինն ընկալվելու համար»: Հեղինակն ամենայն հավանականությամբ հայ է, քանի որ հետագա շարադրանքում գրում է. «Կարո՞ղ ենք դասեր քաղել հինգերորդ դարի հայ պատմիչ Մովսես Խորենացուց, որը հայտարարել է, որ հպարտ է, որ հայ մշակույթը ձեւավորվել էՙ ընդունելով տարբեր մշակույթների ազդեցությունները: Ես զրուցեցի Ֆրանսիայում ապրող հայ բարեկամիս հետ, եւ նա խոսակցության ընթացքում միանշանակ ասաց. «մենքՙ ֆրանսիացիներս»: Ես շփոթվեցի եւ հարցրի, թե արդյո՞ք այդ մարդն իսկապես իրեն ֆրանսիացի է զգում: Նա հպարտորեն պատասխանեց. «Այո՛, իհարկե»: Ինձ մնում էր հետաքրքրվել, թե ինչու իմ կողմից ֆիննական ինքնություն ձեռք չի բերվել, չնայած ես իմ ողջ կյանքը կառուցել եմ Ֆինլանդիայում եւ այստեղ ավելի երկար եմ ապրել, քան իմ ծննդավայրում: Ես եկել եմ այն եզրակացության, որ ամեն ինչ արել եմ Ֆինլանդիայի եւ ֆինների համար, բայց չեմ կարող ասել «մենք ՙ ֆիններս», քանի ֆինները դեռեւս պատրաստ չեն դա լսել»: