Հայաստանում թեեւ լայնախոհ մտածողություն առկա է եղել միշտ, մենք շատ ավելի հանդուրժող ենք եղել, քան հետխորհրդային շատ երկրների քաղաքացիները, ու դա մղել է մեզ ամեն տեսակ պարտադրանքի դեմ ներքին բողոքի: Բայց նաեւՙ մասնատվածության է տարել, քանի որ ամենքս մեր տեսակետն ենք պնդել, ինչպես ժողովուրդն է ասումՙ հինգ հոգով յոթ կուսակցություն ենք ստեղծել: Ինչպես տեսնում եքՙ ժողովրդի ասածի մեջ ամեն բան արտացոլված է: Բայց որ մասնատվածությունը, հանրությունը սեւ-սպիտակի բաժանելու քաղաքական աճպարարությունը կհավաքի այնպիսի խորհրդարան, որտեղ միայն պատերազմներ են սպասվում, սա արդեն թշնամու արածի է նման: Իրոքՙ թշնամու երազանք է, որ հայոց խորհրդարանն ի վիճակի չլինի միասնական որոշումներ կայացնելու, խորհրդարանի ամբիոնը վերածվի կոշտ դիմակայության գործիքի, իսկ հայոց խնդիրներն այդ ընթացքում մնան թշնամու, ռազմավարական իբր գործընկերոջ եւ ում ասես հայեցողությանը: Ապացույցը ընդդիմության քվոտայով ԱԺ փոխխոսնակի ընտրությանՙ ամոթալիորեն ձգձվող գործընթացն էր, երբ ընդդիմության թեկնածու, դաշնակցական Իշխան Սաղաթելյանի ընտրությունը վերածվել էր մանր վրեժխնդրությունների ցուցադրման ակտի: Անկախ նրանից , թե երկու ընտրության դեպքում էլ իշխանական, թե՞ ընդդիմադիր թեւերից էին փչացնում-անվավեր դարձնում քվեարկության համար պակասող անհարժեշտ քվեաթերթիկները:
Ի դեպՙ դա կարող էր անել իշխանական խմբակցությունըՙ այսպիսով վրեժ լուծելով հետպատերազմյան ողջ ընթացքում Սաղաթելյանի կոշտ ու երբեմն կարմիր գծերն անցնող որակումների համարՙ հանդեպ իշխանությանը, հնարավորինս վիրավորող-նվաստացնող դարձնելով ընտրության գործընթացը: Եւ , ինչու չէ, դա կարող է անել ընդդիմությունը, որի մեծ թեւում հենց կան իրար բախվող հավակնություններ, էլ չասածՙ փոքր խմբակցության, որի նախապես, մինչեւ ընտրությունները դրսեւորած հավակնությունները, անշուշտ, խորքային հակադրության առումով էլի պահպանված կլինեն, չնայած արտաքուստ երկու խմբակցությունների հաշտ կեցվածքին:
Այսպես թե այնպեսՙ երկու օր տեւած սաղաթելյանական ընտրության տեսարանը ճնշող էր, անգամ տղայականՙ հենց իշխանական խմբակցության կողմից, որը, փոխանակ ամեն ինչ արագացներՙ ողջ խմբակցությամբ եւ, ինչպես ասում են, առանց բազարի քվեարկելով ընդդիմության թեկնածուի օգտին, որ իրոք երկրին ներկայացող խնդիրներին շուտ ձեռնամուխ լինեն, տղայական մոտեցմամբ մաթեմատիկական հաշվարկներ էր անում, գումարում-հանում. Այ մարդ, դուք ձեր խմբակցության ներկայացուցիչը չեք միայն, որ ողջ օրը մենք-դուք եք անում, դուք երկիր եք ներկայացնում, նույնը կարելի է ասել ընդդիմությանը: Ինչո՞ւ եք թշնամուն ուրախացնում, թե՞ այս խորհրդարանն այլեւս ուղղակի ձեր ներքին առճակատման զենքն է եւ ոչ մի հարց չի լուծելուՙ անգործության մատնվելով եւ իրար դեմ կռվի դաշտ հիշեցնելով, նախկին ու ներկա անելով:
Շնորհավորում եմ Ազգային ժողովին, երրորդ փորձից հետո, ԱԺ նիստի 5-րդ օրը կարողացավ «Հայաստան» խմբակցության ներկայացուցիչ Իշխան Սաղաթելյանին ընտրել ԱԺ փոխխոսնակ, եւ առհասարակՙ հինգ օրում կարողացավ ընդամենն ընտրել ԱԺ խոսնակ եւ երեք փոխխոսնակ/Ալեն Սիմոնյան, Ռուբեն Ռուբինյան, Հակոբ Արշակյան, Իշխան Սաղաթելյան/ եւ վերջապես ձեռնամուխ եղավ օրակարգի հաջորդ հարցինՙ ԱԺ հանձնաժողովների ձեւավորմանը: Ի դեպ արդեն ներկայացված իշխանական նախագծով 12 հանձնաժողով է առաջարկվումՙ օրենքով նախատեսված առավելագույն թվով, հանձնաժողովներից մեկի լիազորությունները բաշխելով երկու հանձնաժողովումՙ մինչ այս եղած մեկի փոխարեն: Իսկ «Պատիվ ունեմ» խմբակցությունն առաջարկում է Արցախի հարցով հանձնաժողովի ստեղծում, որն իշխանությունը չի նախատեսում:
Երեւում էՙ հիմա էլ շատ երկար հանձնաժողովներ են ձեւավորելու, ու այս տեմպերով աշխատող Ազգային ժողովը շուտ ձեռնամուխ չի լինի կառավարության կառուցվածքի փոփոխության հարցին, որ հետո էլ ժամանակին կառավարության ծրագիր քննարկի:
Հ. Գ.- Ընդդիմությանՙ Արցախի հարցերով հանձնաժողով ստեղծելու առաջարկի քննարկումն Ազգային ժողովում մի անգամ եւս վեր հանեց Արցախի հարցի հետ կապված իշխանության եւ ընդդիմությանՙ տրամագծորեն հակառակ մոտեցումները: Ընդդիմությունը համարում է, որ Արցախի հարցերով հանձնաժողովի ստեղծումը կցուցադրի մեր պետության վերաբերմունքըՙ հանդեպ Արցախը, նրա խնդիրների առաջնահերթությունն ու մեսիջ կլինի միջազգային հանրությանը, որ Արցախի հետ կապված մշտական քննարկումներով Հայաստանը հետապնդելու է Արցախի հարցի հայանպաստ լուծումը բոլոր խողովակներով:
