Ֆրանց Վերֆելի վեպի բեմական ընթերցումըՙ նաեւ Օբերհաուզենում
Նոյեմբերի 21-ից 29-ը գերմանական Կառլսռուհեի պետական թատրոնում Հայաստանի պատմությանն ու ներկային նվիրված փառատոն է անցկացվել Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցի շրջանակներում:
«Անմոռուկ» անունը կրող փառատոնային բազմաշերտՙպար, երաժշտություն, գրականություն ներառող ծրագրի կենտրոնական իրադարձությունը գերմանաավստրիացի հեղինակ եւ թատերական գործիչ Ֆերդինանտ Բրուքներիՙ Ֆրանց Վերֆելի վեպի հիման վրա 1940-ին ամերիկյան աքսորում ստեղծված «Մուսա լեռան զավակները» բեմագրությունն է, որի առաջնախաղը կայացել է նոյեմբերի 28-ին: Փառատոնի հովանավորը ՀՀ պատվո հյուպատոս Գյունտեր Պիլարսկին է, կուրատորըՙ Քրիստիան Փափկեն: Բազմաշերտ այս ծրագիրը կյանքի է կոչվել համայնքային մի շարք կազմակերպություններիՙ «Հայ օգնություն» միության, Գերմանահայկական ընկերակցության, HAYsociety առցանց տեղեկատուի, Գերմանահայկական երաժշտական ընկերակցության, Հայկական երիտասարդական կազմակերպության ակտիվ համագործակցությամբ, ինչպես նաեւ Կառլսռուհեի Կինեմատեկի, Արվեստի եւ դիզայնի ինստիտուտի աջակցությամբ: Փառատոնը գրանցել է 1500 այցելու: Հավելենք, որ «Մուսա լեռան զավակները» ներկայացումը 18 անգամ դեռ խաղարկվելու էՙ շարունակվելով մինչեւ 2016-ի հուլիս: Հունվար- փետրվարին հայկական կինոդիտման 4 երեկո է կայանալու Կինեմատեկում, իսկ թատրոնի ճեմասրահում գործող «1915 թվական, Աղետ» ցուցահանդեսը կարելի է դիտել մինչեւ 2016 -ի հունվարի 12-ը:
Գերմանական «Դեր վեսթեն» լրատուն էլ փոխանցում է, որ Օբերհաուզենի թատրոնում էլ հիշատակում են Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցըՙ Հարթմութ Շթանկեի (Hartmut Stanke)ՙ Ֆրանց Վերֆելի «Մուսա լեռան 40 օրը» վեպից մեկժամանոց հատվածաբար ընթերցանությամբ (ընտրվել է Էնվեր փաշայի եւ Յոհաննես Լեփսիուսի վեճի տեսարանը), այնուհետեւՙ Էնդի Սփիրայի (Andy Spyra) լուսանկարային ռեպորտաժով, երաժիշտներ Մարիո Բիերհոֆֆի, Յաննիկ Ռեհրի, Պասկալ Զիիլաֆֆի ուղեկցությամբ: 31-ամյա լուսանկարիչը Արարատի, Վանա լճի շրջակայքում հայկական հետքեր է որոնել, ու երբ ապրիլին չորրորդ անգամ ցանկացել է Անատոլիա գնալ, մերժել են. Թուրքիան նրան «persona non grata»ՙ անցանկալի անձ է հայտարարել: 2016-ին լուսանկարիչը տեքստի հեղինակ Քրիստիան Մայերի հետ ծրագրել է Հայաստանի կորած հետքերի իր որոնումները գրքի մեջ հավաքել- հրատարակել: Ստամբուլի հայ համայնքում օգնել են, որ ցեղասպանության ականատեսների ժառանգների հետ կապ հաստատիՙ շաբաթներ տեւած ճանապարհորդություններ, անվերջանալի զրույցներ: Եկեղեցիներ, գյուղեր, նույնիսկ ավեր եղածն էլ ոչնչացվել է, թերթի հետ զրույցում պատմել է լուսանկարիչը, որ իր սեւ- սպիտակ լուսանկարների ապագա հրատարակության մեջ կարեւորում է տեքստի համապատասխանությունըՙ հայերի ճակատագիրըՙ սերնդեսերունդ փոխանցվող ազգային տրավման իր համար ընկալելի է:
