«Ուկրաինայի նախագահ Պետրո Պորոշենկոն սեփական ռազմավարություն իրականացնող ուժեղ առաջնորդ չէ, բազմաթիվ կարեւոր հարցերում նա ստիպված է հետեւել ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին ուժերի կարծիքին», հայտարարել է ամերիկացի հայտնի պատմաբան, ԽՍՀՄ-ի եւ Ռուսաստանի մասնագետ Սթիվեն Քոենը գրող եւ ռադիոհաղորդավար Ջոն Բատչելորի ծրագրի եթերում։
Դեբալցեւոյի «կաթսայում» մի քանի հազար ուկրաինացի զինվորների հայտնվելը եւ Մինսկում «նորմանդական քառյակի» բանակցությունները ցույց տվեցին, որ Ուկրաինայի նախագահը լիովին չի տիրապետում երկրի իրադրությանը։ «Դեբալցեւյան կաթսան» Ռուսաստանի, Գերմանիայի, Ֆրանսիայի եւ Ուկրաինայի ղեկավարների հանդիպման գլխավոր թեմաներից էր, սակայն Պորոշենկոն չկարողացավ լուծել այդ հարցը, չնայած որ նիստերի դահլիճից քանիցս դուրս եկավ հեռախոսազրույցների համար։ Ուկրաինայի նախագահը հրաժարվեց ընդունել այն պայմանները, որոնց համաձայն շրջապատված հարյուրավոր զինվորները կկարողանային Դեբալցեւոյից հեռանալՙ այնտեղ թողնելով ծանր զինատեսակները։ Դա հանգեցրեց հսկայական թվով զոհերի (որոնց վերաբերյալ Կիեւը ճշգրիտ տվյալներ չի հրապարակում) եւ այնտեղ գտնվող փաստորեն ամբողջ ռազմական տեխնիկայի կորստյանը։
Ուկրաինայի նախագահը պարտավոր է Կիեւում կատարել ընդունված փաստաթղթի պայմանները, սակայն բացառված չէ, որ նա «չկարողանա դա անել» քաղաքական պատճառներով։ 2014 թ. աշնանային ընտրություններից հետո իշխանության մարմիններում հայտնված գերազգայնականները կտրականապես դեմ են աշխարհազորայինների հետ բանակցելուն։ Մասնավորապես «Աջ հատվածը» անմիջապես հայտարարեց, որ ինքը դեմ է հրադադարին։ Կամավորական գումարտակների առաջնորդները նույնպես վիճարկում են իշխանությունների որոշումը։
Կիեւում քաղաքական իրադրությունը պայթյունավտանգ է։ Պորոշենկոն փորձում է Դեբալցեւոյի դեպքերը ներկայացնել իբրեւ «հաղթանակ», բայց ամենքը գիտեն, թե ինչ է տեղի ունեցել իրականում։ Գումարտակների հրամանատարները խախտել են ենթակարգությունը, սակայն իշխանությունները չեն կարող որեւէ բան անել, քանի որ մեծապես կախված են Դոնբասում կռվող արմատական խմբավորումներից։ Քոենը չի պնդում, թե Պորոշենկոյին սպառնում է «ֆաշիստական հեղաշրջում», սակայն կարծում է, որ արմատականներից շատերի պետական պաշտոններում հայտնվելը պետք է սթափեցնի ոչ միայն Կիեւի իշխանություններին, այլեւ ԱՄՆ-ին ու Եվրոմիությանը։
Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնի առավել հավանական թեկնածուն ներկայիս նախագահ Արսենի Յացենյուկն է։ Դեռ 2014 թ. սկզբներին ԱՄՆ պետքարտուղարի օգնական Վիկտորիա Նուլանդը Կիեւում ԱՄՆ-ի դեսպան Ջեֆրի Պայետի հետ հեռախոսազրույցի ժամանակ Յացենյուկին համարել են Ուկրաինայի վարչապետի պաշտոնի հարմար թեկնածու։ Ըստ երեւույթին, Վաշինգտոնը շարունակում է աջակցել վարչապետին, քանի որ նա գլուխ է հանում տնտեսությունից եւ կարող է լինել «ԱՄՀ-ի մարդ»։ Բացի դրանից, Արեւմուտքը գնահատում է Յացենյուկի արմատական հայացքները եւ Ռուսաստանից «պաշտպանվելու» համար Ուկրաինան պարսպապատելու մտադրությունը։
