ԱՄՆ-ը, իսկ ավելի վաղ Գերմանիան, հրաժարվել են զենք վաճառել Ադրբեջանին: Կոնկրետ ԱՄՆ-ի որոշման հիմնավորումը հետեւյալն է.«Վաշինգտոնը էմբարգո է կիրառում հակամարտությունների մեջ գտնվող երկրներին զենքի վաճառքի վրա»: Նշենք, որ խոսքը վերաբերում է ամերիկյան «Cougar» եւ «HMMWV» տեսակի ռազմական փոխադրամիջոցների որոշակի խմբաքանակի մասին, որոնք Միացյալ Նահանգները դուրս է բերում Աֆղանստանից, ըստ էության` ադրբեջանական տարածքով: Ընդ որում Վաշինգտոնն ավելի վաղ հայտարարել է, որ Աֆղանստանից դուրս բերված զինամթերքը վաճառքի կհանվի, բայց եւ` «նախապատվությունը կտրվի այն երկրներին, որոնք ակտիվ մասնակցում են խաղաղասիրական գործողություններին»:
Նկատենք, որ ԱՄՆ-ը, փաստորեն, ԼՂ հակամարտությամբ զբաղվող երկրորդ համանախագահող պետությունն է, որը հրաժարվում է Ադրբեջանին զենք վաճառել: Ավելի վաղ Երեւանում Ֆրանսիայի դեսպանը եւս հայտարարել էր, թե «Ֆրանսիայի քաղաքականությունը չէ հակամարտության մեջ մտնող պետություններին զենք վաճառելը»: Փաստորեն, գոնե Մինսկի խմբից Ռուսաստանն այսօր միակ պետությունն է, ով Ադրբեջանի հետ ունի զենք-զինամթերքի վաճառքի մասին պայմանագրեր, իսկ Հայաստանին` ըստ երկկողմ բազմաթիվ ռազմավարական պայմանագրերի` ապահովում է զենք-զինամթերքով, ավելինՙ պարտավորվածություններ ունի թարմացնելու Հայաստանում տեղակայված ռուսական ռազմաբազայի (որը ՀՀ զինուժի հետ մեկտեղ ապահովվում է Հայաստանի անվտանգությունն ու տարածքային ամբողջականությունը` սահմանի ողջ երկայնքով) եւ Հայաստանի զինված ուժերի զինանոցը:
Իրականում ԱՄՆ-ի, Գերմանիայի ու Ֆրանսիայի կողմից Ադրբեջանին զենք չվաճառելու որոշումից Հայաստանում շատ ոգեւորվել պետք չէ: Նախ, որովհետեւ Բաքուն իր ցանկացած զենքը գնելու համար ե՛ւ բավարար միջոցներ ունի, ե՛ւ անհրաժեշտ վաճառողներ, ինչպես համոզվեցինք: Բացի սրանից, եթե Վաշինգտոնը, Բեռլինն ու Փարիզը զենք չեն վաճառում հենց «հակամարտության մեջ գտնվող երկրներին», այլ ոչ թե, ասենք` «տարածաշրջաններում խաղաղության սպառնացող երկրներին», ապա նրանք զենք չեն վաճառի անեւ Հայաստանին, եթե, իհարկե, մեր երկիրը ցանկանա ու նրան թույլատրեն արեւմտյան զենք գնել:
Հետեւաբար, առնվազն տարակուսելի է Հայաստանում շատերի ոգեւորությունը Ադրբեջանին զենք վաճառելու «արեւմտյան» այս էմբարգոյի առթիվ: Ավելին, ծիծաղելի է անգամ պնդումը, թե այդպիսով ԱՄՆ-ը, նաեւ Ֆրանսիան (այդ թվում Գերմանիան), պաշտպանում են հայկական կողմերի շահերը` ԼՂ հակամարտությունում ու դրսեւորում իսկապես խաղաղասերի ու խաղաղության պաշտպանի վարք:
Իրականում, ոչ ոք, այդ թվում ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում ու Գերմանիայում չի կարող միանշանակ սահմանել «խաղաղասիրական գործողություններ» ասվածը, քանի որ այն, ինչով ակտիվորեն զբաղված են ԱՄՆ-ի գլխավորությամբ ՆԱՏՕ-ի երկրները` աշխարհի տարբեր ծայրերում, ամենեւին էլ խաղաղասիրական գործողություններ չեն: Բացի այդ, եթե խաղաղությունը պետք է պաշտպանել զենքով, ապա դա հարատեւ խաղաղություն չէ, առհասարակ խաղաղություն չէ:
Ինչ վերաբերում է Ռուսաստանին…ապա, աշխարհում այսօր խաղաղասեր երկրներ չկան. Ռուսաստանն ուղղակի չի էլ պնդում, թե ինքը խաղաղասեր է:
