Վերջերս Շիրակի մարզի դատախազ նշանակված Րաֆֆի Ասլանյանը երեկ ճանաչողական հանդիպում ունեցավ գյումրեցի լրագրողների հետ: Երիտասարդ պաշտոնյան, 2004 թվականին ավարտելով Երեւանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, անցած տարիների ընթացքում աշխատել է քննիչ, եղել դատախազության դատախազ, ավագ դատախազ, այնուհետեւ գլխավոր դատախազության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների գործերով վարչության, ապա գլխավոր դատախազության հատկապես կարեւորագույն գործերի քննության վարչության դատախազ: Դրանից հետո էլ նշանակվել է այս պաշտոնին:
Ծավալված հարցուպատասխանից առաջ, դատախազության աշխատանքի հետ կապված կարեւորելով նաեւ հանրային կարծիքն ու լրագրողների աջակցությունը, նորանշանակ դատախազը նշեց, որ աշխատանքում հենվելու է նաեւ լրագրողների հայտնած եւ իրականությունից բխող տվյալների վրա: «Լրատվամիջոցների հետ ես աշխատելու եմ միանշանակ թափանցիկ, ընդունելու եմ յուրաքանչյուր առողջ քննադատություն»,- ասաց նա, հույս հայտնելով, որ լրագրողների աշխատանքն էլ կնպաստի մարզում օրինականության ապահովմանը:
Լրագրողների հարցերը, որոնց պատասխանեց դատախազը, վերաբերում էին Շիրակի մարզում եւ Գյումրիում աշխատանքի առանձնահատկություններին, դատախազության մարզային օղակում տեղի ունեցած եւ հնարավոր կադրային փոփոխություններին եւ այլն:
Իսկ գլխավոր դատախազությանը հայերեն տառերը չե՞ն բավարարում
Լրատվամիջոցների հետ համագործակցությունն այսօր կարծես թե կարեւորում են նաեւ ՀՀ գլխավոր դատախազությունում: Համենայն դեպս, նման հավաստումով էր սկսվում Շիրակի մարզի նոր դատախազի հետ կազմակերպվող հանդիպման մեր նախապես էլեկտրոնային փոստով ստացած հրավերըՙ Շահեն Տոնոյան ստորագրությամբ (ըստ համացանցային տվյալներիՙ գլխավոր դատախազության հանրային կապերի վարչության պետ): Անշուշտ, այս ամենը խրախուսելի է:
Ցավոք, նշված էլեկտրոնային նամակ-հրավերը նաեւ ապշեցրեց մի զարմանալի «նորամուծությամբ», որը, մեր կարծիքով, հնարավոր չէ որեւէ կերպ հասկանալ, առավել եւսՙ արդարացնել: Երեւի գլխավոր դատախազության աշխատակիցը կա՛մ կասկածել է հայերեն տառերը կարդալու գյումրեցի լրագրողների կարողությանը, կա՛մ ինքը նման մի ատյանից ուղարկվող ՀԱՅԵՐԵՆ գրության համար մեսրոպյան տառերը բավարար չի համարել, եւ հայերեն-հայատառ տեքստի տակ նույն հայերեն տեքստը (թեեւ դա արդեն դժվար է հայերեն համարել) գրել է նաեւ… լատինատառ: Դեռ այդ ամենի վերեւում էլ որպես ընդհանուր վերնագիր գրված է նույնպես լատինատառ:
Մտավախություն ունենք, որ սա կարող է եզակի դեպք չլինել… Մինչդեռ թվում էՙ պետական լեզվի իրավունքների առաջին պաշտպանողներից մեկը ի պաշտոնե հենց դատախազությունը պետք է լիներ:
