Ֆուտբոլի Հայաստանի ազգային հավաքականը երեկ Պրահայի «Էդեն Արենա» մարզադաշտում կարողացավ չափազանց լարված ու դրամատիկ պայքարում ռեւանշի հասնել Չեխիայի հավաքականից Երեւանում մարտին 0-3 հաշվով կրած պարտության դիմաց: Հանդիպումն իրոք չափազանց բարդ ստացվեց մեր ֆուտբոլիստների համարՙ հատկապես առաջին խաղակեսի առաջին 30 րոպեները: Այդ ընթացքում չեխերը մեծ ճնշում էին գործադրում Հայաստանի հավաքականի դարպասին: Դաշտի տերերը հատկապես ակտիվ էին գրոհում եզրերով, որտեղ մեր պաշտպանները ոչ միշտ էին հասցնում վնասազերծել մրցակցին: Ճնշումն այնքան մեծ էր, որ մեր ֆուտբոլիստներին ոչ մի կերպ չէր հաջողվում դուրս գալ սեփական կիսադաշտից ու քիչ թե շատ մտածված հակագրոհներ կազմակերպել: Իսկ չեխերն այդ ընթացքում վտանգավոր մի քանի պահ ստեղծեցին մեր դարպասին: Կարող էին աչքի ընկնել Պետեր Յիրաչեկն ու Միքայել Ռաբուշիչը, մի դրվագում էլ Բերեզովսկին փրկեց վերահաս գոլից:
Խաղի ընթացքն այնպիսին էր, որ կարծես թե մեր դարպասին գոլը հասունանում էր: Սակայն տեղի ունեցավ անսպասելին: Հայաստանի հավաքականի հազվադեպ հակագրոհներից մեկի ժամանակ Կառլեն Մկրտչյանը հիանալի հարվածով գնդակն ուղարկեց Պետեր Չեխի պաշտպանած դարպասի վերին անկյունը: 31-րդ րոպեին գրանցված այդ գոլը շրջադարձային եղավ հանդիպման հետագա ընթացքի համար: Մեր ֆուտբոլիստները ոգեւորված հաջողությունից, սկսեցին ավելի մտածված ու վճռական գործել, զգալիորեն կարգավորեցին խաղն ու ավելի համարձակորեն էին գրոհներ կազմակերպում: Կարելի է ասել, որ առաջին խաղակեսի վերջին 15 րոպեներն անցան արդեն մեր ֆուտբոլիստների որոշ առավելությամբ:
Սպասվում էր, որ ընդմիջումից հետո չեխերն ավելի մեծ ուժերով են նետվելու առաջՙ փորձելով վերականգնել հավասարակշռությունը: Իսկ դա առջեւի գծի մեր խաղացողներին ավելի ազատ գործելու ու վտանգավոր հակագրոհներ կազմակերպելու հնարավորություն կընձեռեր: Այդպես էլ եղավ: 49-րդ րոպեին աջ եզրով Մխիթարյանի սլացիկ անցումից ու փոխանցումից հետո Մովսիսյանը կարող էր վճռել հանդիպման ելքը, սակայն նրա հարվածը չստացվեց: Իսկ ահա չեխերն ավելի հաջողակ գտնվեցին: 70-րդ րոպեին նպատակին հասավ Թոմաշ Ռոսիցկու հարվածը:
Խփած գոլից հետո արդեն չեխերն սկսեցին կրկին մեծ ճնշում գործադրել մեր դարպասին: Նրանք գոլային մի քանի պահեր ստեղծեցին Բերեզովսկուն փոխարինած Գեւորգ Կասպարովի պաշտպանած դարպասին: Բարեբախտաբար, այդ դրվագներում մարզական բախտը Հայաստանի հավաքականի կողմն էր: Բախտը մեզ ժպտաց նաեւ ավելացված ժամանակում, երբ Յուրա Մովսիսյանի գերազանց փոխանցումից հետո Գեւորգ Ղազարյանը հաղթական վերջակետ դրեց այս չափազանց լարված ու դրամատիկ հանդիպմանը:
Հաղթանակն, իհարկե, ուրախալի է: Սակայն եթե քննադատաբար մոտենանք Հայաստանի հավաքականի ելույթին, ապա առաջին հերթին պետք է փաստել մեր պաշտպանական գծի կրկին ոչ այնքան վստահ խաղը, որի հետեւանքով չեխերը բազում անգամ սպառնացին մեր դարպասին: Ինչ վերաբերում է առջեւի գծին, ապա այստեղ էլ մեծ հաշվով մեր հավաքականի խաղն այնքան էլ չստացվեց: Սովորականից ավելի պասիվ էր Յուրա Մովսիսյանը, որը գոլային երկու հիանալի պահ չօգտագործեց: Ճիշտ է, խաղավերջում Յուրան քավեց իր մեղքըՙ դառնալով հաղթական գոլի փոխանցման հեղինակ:
Ամեն դեպքում, հաղթանակը հաճելի էՙ հաշվի առնելով նաեւ B խմբում ստեղծված մրցաշարային իրավիճակը: Դա մեզ հնարավորություն ընձեռեց շարունակելու պայքարը խմբում երկրորդ տեղը գրավելու համար: Իսկ առջեւում Դանիայի հավաքականի հետ Երեւանում կայանալիք ոչ պակաս ծանր մրցախաղն էՙ հաշվի առնելով Ռոման Բերեզովսկու եւ Արաս Օզբիլիսի վնասվածքներն ու չեխերի հետ ստացած դեղին քարտերը: Հուսանք, որ Դանիայի հավաքականի հետ մրցախաղում էլ մեր ֆուտբոլիստները հաղթանակած կհեռանան խաղադաշտիցՙ ավելի իրական դարձնելով խմբում երկրորդ տեղ գրավելը:
