«Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի այցը Բաքու Հայաստանի հետ այնքանով կապ ուներ, որքանով հայ ԶԼՄ-ներն ու վերլուծաբանները լուսաբանեցին եւ անդրադարձան: Այցը Հայաստանի հետ ոչ մի կապ չուներ, զուտ աշխատանքային էր եւ պարունակում էր մի քանի բաղադրիչներ: Բացի տնտեսական, էներգետիկ հարցեր քննարկելուցՙ այս այցը շատ կարեւոր էր նաեւ երկու երկրների սառած հարաբերությունները կարգավորելու համար»: Տեսակետը «Կովկաս» ինստիտուտի տնօրեն, քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանինն է: Նրա խոսքերովՙ իրեն ու ամբողջ աշխարհին Ադրբեջանի հետ կապված այլ հարց է հետաքրքրում. Երրորդ անգամ ընտրվելիս Ալիեւը որքա՞ն ձայն կհավաքի. կաշխատի՞ սովորական ադրբեջանական ռեֆլեքսն, ու Ալիեւը 120 տոկոս ձայն կստանա, թե՞ մի քիչ պակաս: Մինչ ընտրությունները Բաքու այցելելով Պուտինը հասկացրեց, որ Ալիեւի թեկնածությունն է պաշտպանում:
Վերջերս նախագահ Սերժ Սարգսյանի հայտարարությանը, թե Ալիեւի հաղթանակն ընտրություններում ամենաձեռնտուն է Հայաստանի համար, ըստ Իսկանդարյանի, ուղղված էր միջազգային հանրությանը: «Դժվար թե Ալիեւին հաճելի լինի, որ իրեն աջակցում է այնպիսի ոխերիմ թշնամի, ինչպիսին Սերժ Սարգսյանն է: Սրանով Սարգսյանը միջազգային հանրությանն ազդանշան ուղարկեց, որ Ադրբեջանում մեզ պետք է կայունություն, եւ Ադրբեջանում տիրող իրավիճակը միանգամայն ձեռնտու է Հայաստանին»:
Անդրադառնալով նոյեմբերին Վիլնյուսում կայանալիք գագաթաժողովին, որտեղ նախատեսվում է, որ Հայաստանը կնախաստորագրի Ասոցիացման համաձայնագիրը, Իսկանդարյանը խորհուրդ է տալիս չընկնել չափազանցությունների գիրկն ու չհավատալ, որ Վիլյնուսից հետո Հայաստանում ապրելու են ինչպես Շվեյցարիայում: «Եթե ֆորսմաժորային որեւէ իրավիճակ չեղավ, ապա Հայաստանը կնախաստորագրի այդ պայմանագիրը, սակայն պետք է հասկանալ, որ սա երկարամյա գործընթացի մի քայլն է: Ասոցիացման համաձայնագիրը Սանտա Կլաուսը չէ, եւ պետք չէ կարծել, որ պայմանագրի նախաստորագրումից հետո Հայաստանի խնդիրները կվերանան: Կկատարվեն ներդրումներ, մարդիկ օրենք չեն խախտի, կցանկանան աշխատել, ու Հայաստանում որեւէ խնդիր չի լինի: Իհարկե կլինեն փոփոխություններ, բայց ոչ միանգամից: Սա ընդամենը մեկ քայլ է, սա ոչ թե ճանապարհի վերջն է, այլՙ մեջտեղը»:
Իսկանդարյանի մեկնաբանությամբՙ դեռ վաղ է խոսել, թե ում միջեւ Երեւանը պետք է ընտրություն կատարիՙ Եվրոմիությո՞ւն, թե՞ Եվրասիական:
«Մենք դեռ որեւէ կազմում չենք ընդգրկվում, մենք ընդամենը պայմանագիր ենք նախաստորագրում: Համոզված եմ, որ Երեւանը տեղյակ է պահում Մոսկվային Հայաստան-Եվրոմիություն հարաբերությունների առաջընթացի վերաբերյալ, նաեւ տեղյակ է պահում Եվրոմիությանը Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունների վերաբերյալ»:
