Վերահսկիչ պալատի` 2012 թվականի բյուջետային միջոցների վերահսկողության հաշվետվության խորհրդարանական քննարկմանը կողքից հետեւողների համար, բուն բովանդակային իրողություններից զատ, մի շարք այլ իրողություններ էին աչքի զարնում: Նախՙ ողջ գործընթացը վերածվել էր իշխանության տարբեր շերտերի` միմյանց գամերը ձգելու արարողության, դա պարզ երեւում էր այն ժամանակ, երբ փոխվարչապետ Արմեն Գեւորգյանն ու արդարադատության նախարար Հրայր Թովմասյանն իրենց անհամաձայնությունն էին հայտնում ՎՊ հաշվետվության որոշ եզրահանգումներին, եւ ապա իշխանական մեծամասնության ներկայացուցիչների ելույթների ժամանակ հատկապես: Որ իշխանական տարբեր թեւեր էին մրցակցում, դա երեւաց անգամ ՀՀԿ խմբակցության տեսակետը եզակի անգամ ներկայացրած Հովիկ Աբրահամյանի ելույթից, ով փաստորեն մկաններ էր ցույց տալիս նվազագույնը երկու ուղղություններով` կառավարության եւ ՀՀԿ ներսում իր չուզողների: Ընդ որում` բոլոր իշխանականները մեջբերում էին հենց նախագահ Սարգսյանի` «ատկատների» եւ կոռուպցիայի դեմ պայքարելու վերաբերյալ ելույթներից: Թե ում մեջբերումներն էին ավելի առարկայացված` դեռ պարզ չէ, հետո կերեւա:
Բայց Հ. Աբրահամյանի ասածի ուղղվածությունը պակաս կներկայանա, եթե չասենք, որ ՀԱԿ-ի ցուցակից, բայց չգիտենք` արդյո՞ք ՀԱԿ-ը ներկայացնող Նիկոլ Փաշինյանը մի այնպիսի թունդ ելույթ ունեցավ, որով կոռումպացվածության մեջ էր մեղադրում բոլոր իշխանավորներին, այդ թվում հենց Հովիկ Աբրահամյանին, Իշխան Զաքարյանին, Վարդան Այվազյանին, վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին եւ այլոց` խորհուրդ տալով ՎՊ-ին նրանցից (իրենցից) սկսել. «Այս իշխանությունը հա՛մ կոռումպացված է, հա՛մ պայքարում է կոռուպցիայի դեմ, հա՛մ մեծացնում է աղքատությունը, հա՛մ պայքարում է աղքատության դեմ, հա՛մ 2008 թ. մարտի 1-ին գնդակահարել է ՀՀ քաղաքացիներին, հա՛մ շահագրգռված է այդ սպանությունները բացահայտելու մեջ, հա՛մ քաղաքացիներին ստիպում է արտագաղթել, հա՛մ պայքարում է արտագաղթի դեմ: Այսպիսովՙ նրանք գոլորշի են բաց թողնում եւ կոռուպցիայի դեմ պայքարը մտցնում փակուղի», ասաց:
Իսկ ահա Աժ նախագահն, իր խոսքով` չտրվեց Ն. Փաշինյանին պատասխանելու գայթակղությանը, նշելով, որ վերջին օրերի սուր քննարկումներն ԱԺ-ում տեղավորվում են ժողովրդավարության շրջանակում, ու քաղաքական մեծամասնությունն ինքն է խոսում իր սխալների մասին: Նա ասում էր, որ ՀՀԿ ղեկավարը որեւէ պայմանավորվածություն չունի որեւէ նախարարի կամ ղեկավարի հետ, դրա համար` «մենք ակնկալում ենք, որ պատկան մարմինները պատասխանատվության ենթարկվեն» ու «զարմանում ենք, որ իմ զարմանքը որոշ մարդկանց զարմացնում է»: Թեեւ` մյուս կողմից էլ նշեց հաշվետվությունում առկա որոշ անհամապատասխանությունների մասին: Ու առաջարկեց իր մոդելը` որ ՎՊ հաշվետվությունները նախ քննարկվեն ԱԺ հանձնաժողովներում, գործադիրի եւ դատախազության ներկայացուցիչների մասնակցությամբ, դրա համար էլ օրենսդրական փոփոխություններ առաջարկեց: Ըստ նրա` ԱԺ մեծամասնությունը պատասխանատվություն է կրում կառավարության համար, այնպես որ ՎՊ հաշվետվության եւ կառավարության գործունեության նկատմամբ դեր պետք է ունենա: Ապա եւ արեց իր գլխավոր առաջարկը` ՎՊ հաշվետվությունն ուղարկել դատախազություն ` կառավարությունն ու ՎՊ-ն չարաշահումներն հիմնավորող ու ապացուցող մարմին չեն:
Իհարկե, ՎՊ հաշվետվության քննարկմանը զուգահեռ ընթացող իշխանության տրասնֆորմացիայի երեւակումներին դեռ կարելի անդրադառնալ, թեեւ դրանցից ուշադրությունը երեկ ԶԼՄ-ներով շեղվեց դեպի Վարդան Այվազյանի եւ Արամ Մանուկյանի լեզվակռիվը, որը Ազգային ժողովի դահլիճից տեղափոխվեց միջանցք: Ու անգամ դրան ակամա մասնակից դարձավ լրագրող Գոհար Վեզիրյանը` այդ լեզվակռվի մեջ էթիկայի հանձնաժողովին բաժին կտոր էլ կար, երբ Վարդան Այվազյանը լրագրողին ասում էր` մի վնգստա, իսկ նա Այվազյանին` բոմժ:
Ամենահետաքրքրականն այն էր, որ ՎՊ նախագահ Իշխան Զաքարյանը, իր ամփոփիչ ելոյթում նոր օրինակներով ամրապնդելով իրենց բացահայտումները, եւ ասելով, որ դրանց դեմ պայքարի կոչ ավելի վաղ անցկացված խորհրդակցություններում արել է նախագահ Սարգսյանը, տարանջատվեց հատկապես ընդդիմադիր պատգամավորների «համատարած թալան» հաճախ հնչած եզրույթից, թե հաշվետվության մեջ ո՞րտեղ կա նման բան գրված, կամ որտե՞ղ կա քաղաքական ենթատեքստ:
