Մայիսի 24-ին ՀՀ ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում տեղի ունեցավ Վարդան Դեվրիկյանի «Վասպուրականի արծիվը հայ գրականության անդաստանում» գրքի շնորհանդեսը: Գրքի ծավալը 376 էջ է եւ նվիրված է Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի, «Վասպուրականի Արծվի» Հայոց Հայրիկի՝ Մկրտիչ Խրիմյանի ծննդյան 200-ամյակին:
Գիրքը հրատարակության է երաշխավորել ՀՀ ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի գիտական խորհրդի կողմից: Գրքում Խրիմյան Հայրիկի ազգային-եկեղեցական գործունեության ընդհանուր համատեքստում ներկայացվում են «Վասպուրականի Արծվի» գրական,գեղարվեստական ու հոգեւոր կրոնական բնույթի գործերը, հրապարակախոսությունը եւ քարոզները:
Ելույթ ունեցան Բագրատ արք. Գալստանյանը, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս-քարտուղար Յուրի Սուվարյանը, բանասիրական գիտությունների դոկտոր Ավիկ Իսահակյանը, Վարդան Դեվրիկյանը եւ այլք:
Մկրտիչ Խրիմյանը ծնվել է 1820թ. ապրիլի 4-ին Վանի Այգեստան քաղաքամասի «Յայնկոյսներ» անվանվող թաղամասում: Հայոց Հայրիկը վախճանվեց 1907թ.` ապրելով 87 տարի:
Գիրքն ունի հետեւյալ բաժինները` «Կյանքի առաջին շրջանը», «Երկնային արքայության մարգարիտը», «Երկաթյա շերեփի ճանապարհին», «Վասպուրականի արծվի հրեղեն քարոզները», «Խրիմյան Հայրիկի բանաստեղծական աշխարհը», «Պատգամ կտակը հայոց Հայրիկի» եւ այլն:
«Խրիմյանի գործերի թեմատիկ եւ գաղափարական հարցադրումների հանրագումարն է «Պապիկ եւ թոռնիկը»: Այն միաժամանակ Հայոց Հայրիկի կտակ պատգամն է` ուղղված հայ ժողովրդին: Ինչ չափով, որ հայ գյուղացիությունը առանցքային տեղ էր գրավում «Վասպուրականի Արծվի» համար, այդ չափով այս ստեղծագործությունը ուղղված էր հայ գյուղացիությանը՝ որպես հայ ժողովրդին»,- գրում է Վ.Դեվրիկյանը:
Փորձ է արվում վեր հանել յուրաքանչյուր ստեղծագործության գրությունը պայմանավորող շարժառիթները, ինչպես նաեւ մատնանշել այդ երկերի կապը մեկնաբանական եւ հայ միջնադարյան գրականության ավանդների հետ:
Գիրքն ունի նաեւ պատմաճանաչողական նշանակություն:Կարդացվում է մեծ հետաքրքրությամբ:
Ստեփան ՊԱՊԻԿՅԱՆ
Ռուսաստանի բնագիտության ակադեմիայի պրոֆեսոր
