«Ֆրեզնո բի» պարբերականում լույս է տեսել Մարիան Քասաս-Պերեսի «Նոր կծու սիրավեպ՝ Ֆրեզնոյի ամերիկահայ համայնքի հիման վրա» հոդվածը: Այն վերաբերում է Ալիսա Ջարեթի «Սեր եւ փախլավա» դեբյուտային վեպին: Ծնված եւ մեծացած Սենջերում՝ Ջարեթի վեպը սիրային նամակ է Քալիֆորնիայի Կենտրոնական հովտին, մասնավորապես նրա հայ համայնքին, որը ձեւավորել է նրա ինքնությունը: Ֆրեզնոյի հայ համայնքը, որն արդեն երկար ժամանակ համարվում է քաղաքի ինքնության անկյունաքարը, գրքում կենտրոնական դեր ունի: Ջարեթը սիրային դիպաշարում հյուսել է սերունդների վերքերը, Ցեղասպանությունն ու մշակութային ժառանգության պահպանումը: Վեպի հերոսուհին՝ Թորի Թաունսենդը, սուր մտքի եւ կամքի տեր կին է Սան Ֆրանցիսկոյից, որը հարսանիքի է գալիս Ֆրեզնո ու այստեղ հանդիպում է հայ հացթուխ Վահե Տերտերյանին: Երկու հերոսները բարեկամական մրցակցության մեջ են հայտնվում՝ փորձելով ապացուցել՝ Սան Ֆրանցիսկո՞ն է գերազանց, թե՞ Ֆրեզնոն:
Թեպետ վեպն արտաքինից «կծու» ռոմանտիկ կատակերգություն է, Ջարեթը չի շրջանցում հայ ինքնության ծանր կողմերը: «Չես կարող գրել հայ Սփյուռքի մասին ու չհիշատակել Ցեղասպանությունը: Բայց պարտադիր չէ, որ այն միշտ սարսափելի մի բան լինի»,- ասում է նա: Ջարեթը շնորհակալություն է հայտնում իր բարեկամ ու գործընկեր գրող Թալին Ոսկունուն, որն իր «Ներող եղիր, ախպերս» գրքով նոր ուղի բացեց՝ Ցեղասպանության թեման ներառելով ռոմանտիկ ժանրում:
Ալիսա Ջարեթը գրականություն է ուսանել Սանտա Կրուզի Քալիֆորնիայի համալսարանում, ապա Ֆրեզնոյի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան զանգվածային հաղորդակցության եւ լրագրության գծով: Աշխատել է լրագրության եւ տեխնոլոգիական ոլորտներում: Սկզբում փորձել է գնալ ավանդական հրատարակչության ճանապարհով, սակայն անցել է ինքնահրատարակման՝ լույս ընծայելով «Գլամուրային ընտանիք» շարքը: Նրա հաջորդ նախագիծը՝ Սուրբ Ծննդյան վիպակը, կհրատարակվի նոյեմբերին:
Ա. Բ.
