Քառասունչորսօրյա պատերազմի հերոսներից մեկն է Արմանը: Ծնվել է 2002 թվականի հունվարի 2-ին Լոռու մարզի Օձուն գյուղում: Սովորել է Ալավերդի քաղաքի Սայաթ-Նովայի անվան թիվ 8 դպրոցում: Երբ Արմանին հարցնում էին, թե ինչ է դառնալու, պատասխանում էր` գիտնական…
Երեւանի ճարտարապետության եւ շինարարության համալսարանում մեկ տարի սովորելուց հետո 2020 թվականի օգոստոսի 11- ին մեկնում է պարտադիր զինվորական ծառայության: Ծառայել է ամենայն պատասխանատվությամբ ու սիրով: Քառասունյոթ օրվա զինծառայող է եղել, երբ սկսվել է պատերազմը: Հոկտեմբերի 25-26-ին տեղափոխել են Սղնախ գյուղ: Վերջին հեռախոսազանգը եղել է հոկտեմբերի 27-ին:
Հինգ ամիս Ղուլյանների ընտանիքը համոզված էր, որ Արմանը գտնվում է գերեվարության մեջ, քանի որ երեք անգամ որոնողական աշխատանքներ են տեղի ունեցել, եւ Արմանին չեն գտել, չորրորդ որոնողական աշխատանքների ընթացքում գտնվել է Արմանի զրահաբաճկոնն ու գոտին, եւ, ավաղ, մարտի 29-ին գտնվել է մարտիրոսած Արմանի մարմինը:
-Չգիտեմ, այդ մեկ ամիսը ինչերի՞ միջով է անցել լույսս, բայց ինձ հետ միշտ խոսեց խիզախ ձայնով, կոտրված չեմ լսել ձայնը: Ես չեմ իմացել, որ ուժեղ տղա ունեմ,- պատմում է Արմանի մայրը` տիկին Հերմինեն.
– Շատ «թափանցիկ» էր, հոգատար, բարի: Դպրոցից բացակայելու հասկացողություն չկար: Ընկերներից մեկ տարի փոքր էր, բայց իրենցից լավ էր սովորում դպրոցում: Դպրոցական տարիներին նկարչության ու պարի է հաճախել, հինգ տարի էլ` ըմբշամարտի: Շատ ընկերասեր էր, իր ընկերների ուրախությունն էր: Սիրում էր քրոջը սրտահան անել: Մարթաս սիրում է մեծ ուշադրություն, եւ այդ պատճառով միշտ հոգու հետ էր խաղում ու վերջում ծիծաղում: Հենց տեսնում էր քույրը զբաղված է, գալիս էր կողքիս նստում ու սկսում.
-Մամա՜ ջան, դու իմ մաման ես, մենակ ինձ ես սիրում, ես եմ նստել մամայիս կողքին, արի գրկեմ քեզ, ու աչքի ծայրով նայում քրոջ արձագանքին՝ այնքան էր անում, մինչեւ Մարթաս լաց լինի, ու քահ-քահ ծիծաղում էր Մարթայի մանկական միամտության վրա: Դրսից ներս մտնող լույսս չմարեր, ու պատերի ջերմությունը չպակասեր: Զարդերն ո՞ւմ են պետք, երբ տունդ ջերմացնող զարդին ես փնտրում`անվերջ ու ամենուր…
Իր կատարած բացառիկ սխրանքների համար ԱՀ նախագահ` Արայիկ Հարությունյանի հրամանագրեվ Արման Հովիկի Ղուլյանն արժանացել է «Մարտական ծառայություն» մեդալին:
Արմանը ամփոփված է հայրենի Օձուն գյուղում:
Հերոսները կապրեն այնքան,որքան մենք կհիշենք եւ կփառաբանենք նրանց:
ԱՆԺԵԼԱ ՍԵԴՐԱԿՅԱՆ
