Մարդը, եթե աշխատում է 75 հազարով կամ աշխատանք չունի, նշանակում է` նորմալ կրթություն չի ստացել. սա վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի համոզումն է: Ճիշտ է՝ նրա համոզումներն ու տեսակետը բավական արագ ու հաճախ են փոխվում, բայց ինչեւէ՝ եթե պետության համար օրհասական այս պահին սիրտ ու ժամանակ ունի կրթության որակից խոսելու, ապա թե՛ նրան, թե՛ թիմակիցերին մի քանի հուշումներ տանք:
Նախ սկսենք նրանից, որ համընդհանուր խուճապի մատնված հասարակությանն ու սեպտեմբերի 13-ից ի վեր անհետ կորած որդուն, եղբորը, հարազատին փնտրող մարդուն բնավ չի հետաքրքրում, թե կրթության մասին դարակազմիկ ու փիլիսոփայական ի՞նչ մտքեր է ժամուկես գեներացնելու երկրի փաստացի առաջնորդը: Այսօր, երբ բոլորիս մեկ հարց է հետաքրքրում՝ ե՞րբ ենք վերջապես մեր երկրում մեզ ապահով զգալու, վստահ լինելու, որ հաջորդ պահին մեր գլխին «բայրաքթար» չի ընկնի, Նիկոլ Փաշինյանը խոսում է «լացելով դպրոց գնացող երեխաներին սիրով դպրոց գնացողներով» փոխարինելու մասին: Հետաքրքրական է՝ դպրոցում լացող երեխաներին ի՞նչ են անելու «հեղափոխական» իշխանությունները դե՞ն են նետելու, «ասֆալտների՞ն են պառկեցնելու», «պատերի՞ն են ծեփելու», թե՞ նորարարական այլ լուծումներ ունեն:
Գոնե ես, այո, այն համոզմանն եմ, որ ամուր պետության, պետականության թիվ մեկ գրավականը կրթութունն է: Երկրի թե՛ առողջապահական, թե՛ ռազմական, թե՛ կրթական, թե՛ գիտական, թե՛ մշակութային ու բոլոր-բոլոր ոլորտները զարգացած կլինեն, ամենուր հաջողություններ կունենանք, եթե կրթված ու գիտելիքահեն հասարակություն ունենանք: Միայն կրթված մարդը կարող է գիտակցել, որ «Արցախը տանք, պրծնենք» ասելով՝ վաղը, մյուս օրը Լոռին ու Շիրակն էլ կտա: Կհասկանա նաեւ, որ Նիկոլ Փաշինյանի նկարով շապիկ հագնելու փոխարեն կարող է իր հոր՝ տարիներով չխնամված շիրիմի վրա աճած մոլախոտը մաքրել եւ այլն, եւ այլն: Բայց այսօր, երբ հակառակորդն ամեն պահի սուլթանի հայացքով կարող է մեր գլխավերեւում կանգնել, մեղմ ասած սիրուն չէ վեհաշո՜ւք այլ թեմաներ մեջտեղ բերել ու մեզ՝ իրապես կրթված քաղաքացիներիս, ապուշի տեղ դնել:
Ինչ վերաբերում է ԵՊՀ-ից դուրս մնացած վարչապետի՝ կրթական ոլորտի մասին վերլուծություններին ու վերոնշյալ մտքին, որ եթե մարդ 75 հազար դրամ աշխատավարձ է ստանում, ուրեմն վատ կրթություն է ստացել, ապա շտապենք հիշեցնել՝ աշխարհի վրա կա մի երկիր՝ Հայաստանը, որի ղեկավարը դիպլոմ չունի, բայց զբաղեցնում է ղեկավար բարձագույն պաշտոն, իսկ նրա թիմակիցներից մեկն օրինակ միջին մասնագիտական դիպլոմով բուժքույր է, այժմ սակայն օրենք մշակող պատգամավորի հաստիք ունի ու պետությունից ամսական մինչեւ 600 հազար դրամ աշխատավարձ է ստանում:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
