Դեսպան Գրիգոր Առաքելյանի ՖԲ էջից, –
Յուրաքանչյուր ժողովուրդ փռշտացողներին արձագանքում է յուրովի: Ռուսները օգտագործում են будь здоров /առողջ եղիր/ ձևը, պարսիկներն ասում են عافیت باشد (afiat bashad), /թող առողջություն լինի/: Չինացիները գերադասում են օգտագործել bai sui /100 տարի ողջ լինես/ ձևակերպումը: Անգլերենն ու արաբերենն այդ երևույթին համար հորինել են God bless you (թող Աստված քեզ/ձեզ/օրհնի), և الحمدالله (alhamddulellah) /փառք Ալլահին/ մաղթանքները և այլն…
Բայց Հայաստանում փռշտալու ժամանակ ԱՌՈՂՋՈՒԹՅՈՒՆ մաղթելուց բացի, երբեմն նաև ասում են. «ԷԴՔԱՆ ԷԼ ՂՈՐԹ» կամ՝ «ԷԴՔԱՆ ԷԼ ՃԻՇՏ»: Շատ գայթակղիչ է այդ արտահայտությունը կապել հետևյալ ավանդապատումի հետ.
Ասում են՝ հույն գրող, պատմիչ, զորավար և քաղաքական գործիչ Քսենոֆոնը հայրենակից զինվորներին պարսիկների դեմ պայքարելու հորդորով դիմելիս, փռշտում է, ինչն էլ ընկալվում է որպես պարսիկների դեմ ռազմի գնալու աստվածների համաձայնության նշան: Ըստ երևույթին, այդ ժամանակներից էլ խոսակցության պահին հնչող փռշտոցը համարվում է հավանության նշան:
Փռշտալու հարցում հայերն ու իրանցիներն ունեն «ընդհանրություններ»: Երկու հարևան ժողովուրդները սնոտապաշտորեն կարծում են. եթե ՍԱԲՐ է գալիս, այսինքն՝ եթե մեկ անգամ ես փռշտում, ուրեմն պետք է սպասես երկրորդ փռշտոցին ու նոր իրականացնես մտադրությունդ:
Րաֆֆին իր ՃԱՆԱՊԱՐՀՈՐԴԱԿԱՆ ՆՈԹԵՐ-ում գրում է.
«Ես մի անգամ փռշտացի, դորան ասում են սաբր, որ պարսից լեզվով նշանակում է համբերություն: Դա աստուծո ձայնն է, որ հայտնվում է մեզ պահապան հրեշտակի միջնորդությամբ. նա զգուշացնում է մեզ հրաժարվել այն նպատակից, որ պատրաստվում ենք գործել»:
Իրանցի ժամանակակից բանաստեղծ Համիդ Մուսավին ՍԱԲՐ-ի մասին, որ նույն փռշտոցն է, հեգնաբար գրում է.
Խելագարի պես սիրեցի, սակայն տեսա շատ դժվար է (սիրելը),
Որոշեցի հրաժարվել (սիրուց), մեկ էլ հանկարծ մի սաբր եկավ (փռշտացի):
دل به دیوانگی اش دادم و دیدم سخت است
قصد کردم که از او دل بکنم صبر آمد
Նշանակում է՝ այդ մի հատիկ փռշտոցը ստիպեց բանաստեղծին շարունակել խելագարի պես սիրել:
