Նիկոլի «ժողովրդավարությունը» «հաստատուն» քայլերով նույնանում է 2000-2008թթ-ի հայաստանյան ավտորիտար իրականությանը. գրել է քաղաքական վերլուծաբան Սուրեն Սուրենյանցը։
Գրառումն ամբողջությամբ՝ ստորև.
Այսօր դատարանը սահմանափակել է Էդգար Ղազարյանի խոսքը՝ կիրառելով վարչական վերահսկողություն: Էդգար Ղազարյանն իրավունք չունի մինչև գործի ավարտը հրապարակային կարծիք հայտնել դատավորների, քննիչների, դատախազների նկատմամբ:
Ավելորդ է ասել, որ նման ակտ կարող է կայացվել միայն ավտորիտար երկրներում:
Էդգարն իմ լավ բարեկամն է, և ես նրան ամուր աջակցություն են հայտնում. Հայաստանում որևէ մարդ չի կարող քրեական հետապնդման ենթարկվել խոսքի, կարծիքի համար:
Ընդ որում, այս սկզբունքն ինձ համար գերակա է ու պատրաստ են նման դեպքերում անվերապահ աջակցել նույնիսկ գործիչների, ովքեր ինձ հակադիր դիրքորոշումներ են հայտնում:
Շատերը զարմացած են այն իրավական բեսպրեդելով, ինչը կիրառել են Էդգարի դեմ:
Ես, մեղմ ասած, զարմացած չեմ:
Նիկոլի «ժողովրդավարությունը» «հաստատուն» քայլերով նույնանում է 2000-2008թթ-ի հայաստանյան իրականությանը, որի համար բնորոշիչ էր կայուն ավտորիտարիզմը:
Այդ տարիներին՝ 2004 և 2008թթ-ին, ես երկու անգամ ամիսներով կալանավորվել եմ՝ խոսք ասելու, քաղաքական դիրքորոշում ունենալու համար:
Այդ թվերին եթերային սահմանափակումներ չէին կիրառում, որովհետև եթերն, առանց այն էլ, ընդդիմության համար փակ էր:
Հիմա, Էդգարը, բարեբախտաբար, ազատության մեջ է, ու բոլորս նրան զորավիգ պետք է լինենք՝ նրա ոտնահարված իրավունքները վերականգնելու հարցում:
Էդգարի դեմ հարուցված քրեական գործը պետք է կարճվի, ակնհայտորեն անմեղ մարդու նկատմամբ ապօրինի հետապնդում սանձազերծած քննիչն ու դատախազը պետք է ենթարկվեն պատասխանատվության:
