Թեպետ Խարբերդի մասնագիտացված մանկատունը նախատեսված է մինչեւ 18 տարեկան մտավոր եւ ֆիզիկական լուրջ խնդիրներ ունեցող երեխաների համար, մանկատանն այսօր ապրում են մինչեւ 35 տարեկան շուրջ 100 հոգի:
Ըստ օրենքիՙ 18 տարեկանը լրանալուց հետո մանկատան սաները, հատկապես նրանք, ովքեր հոգեկան լուրջ խնդիրներ ունեն, պետք է տեղափոխվեն Վարդենիսի կամ այլ տուն-ինտերնատներ, սակայն, ըստ մարդու իրավունքների պաշտպան Կարեն Անդրեասյանի , գործնականում դա անհնար է, որովհետեւ վերոնշյալ կառույցներն էլ են ծանրաբեռնված եւ ազատ տեղ չունեն:
Կարեն Անդրեասյանը հավաստիացնում է, որ աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի նախարարությունում խնդրին քաջատեղյակ են, ավելին, հնչել են առաջարկությունները ոլորտի բարելավման ուղղությամբ, սակայն որեւէ ծրագիր այդպես էլ կյանքի չի կոչվել:
Կարեն Անդրեասյանը հղում է կատարում «Առանց ծնողական խնամքի մնացած երեխաների սոցիալական պաշտպանության» օրենքի 9-րդ հոդվածին, համաձայն որի 18 տարին լրացած եւ առանց ծնողական խնամքի մնացած երեխաներն իրավունք ունեն ստանալու նվազագույն սոցիալական չափորոշիչներին համապատասխան բնակելի տարածություն: Մինչդեռ ոչ մի սոցիալական երաշխիք նախատեսված չէ մանկատանն ապրող չափահաս անձանց համար, եւ փաստորեն նրանք շարունակում են ապրել եւ խնամվել Խարբերդի մանկատանը:
Մանկատանն առաջացել է գերբեռնվածություն. նոր երեխաներն ավելանում են, իսկ շրջանավարտներ չկան: Մանկատանը կա նաեւ մասնագետների ու դայակների պակասի լուրջ խնդիր: Անդրեասյանը հավաստիացնում է, որ մեկ դայակը ստիպված է լինում հերթափոխով 24 ժամ խնամել մինչեւ 15-18 երեխաների, իսկ ճաշի ժամին ամբողջ անձնակազմը ներգրավվում է, որպեսզի կարողանան 286 սաներին կերակրել:
Մանկատան երեխաներից 9 հաճախում են Խարբերդի թիվ 2 ներառական դպրոց: Դա դրական ազդեցություն է թողնում երեխաների զարգացմանն ու ինտեգրմանը: Սակայն երեխաներն ուսման ընթացքում բախվում են բազմաթիվ խնդիրների: Մասնավորապես, դպրոցի ուսուցիչները վերապատրաստված չեն նման խնդիրներ ունեցող երեխաների հետ աշխատելու համար: Դպրոցի շենքը հարմարեցված չէ սայլակով տեղաշարժվող երեխաների համար:
«Մանկատունն այսօր ունի 3 ավտոմեքենա, որոնք պետք է երեխաներին տեղափոխեն, սակայն դրանցից միայն մեկն է հարմարեցված սայլակի օգնությամբ տեղաշարժվող երեխաների համար: ՄԻՊ-ից հավաստիացնում են, որ մեքենաները չեն բավարարում, որ կարողանան բոլոր երեխաներին տանել զբոսանքի, բժշկի կամ այլ վայրեր», ասաց Կարեն Անդրեասյանըՙ հավելելով, որ մանկատունը պետք է առավել շատ օժանդակություն ստանա պետությունից, որպեսզի արդեն ճակատագրից դաժան հարվածներ ստացած երեխաների իրավունքներն ամեն քայլափոխի չխախտվեն:
