Պետական կառավարման մասնագետ, տնտեսագետ Հովհաննես Ավետիսյանը գրում է. «Վերջերս ՌԴ նախագահն ու իր տնտեսագետներն ասել էին, որ տնտեսության մեծությամբ անցել են Գերմանիային և հասնում են Ճապոնիային և գուցե շուտով անցնեն: Ու սա շատերը դարձրել են ծիծաղի առարկա: Իրականում, սուտ չեն ասում, բայց քանի որ խոսում են պատկերի մի փոքր կտորի մասին, կարող ենք ասել, որ մանիպուլացնում են:
Այս նկարից (թվերը ներկայացված են միլիարդ դոլարով) օրինակ երևում է, որ Թուրքիան էլ Ֆրանսիային է անցել տնտեսության մեծությամբ: Ի դեպ այս ՀՆԱ-ները ներկայացված են գնողունակության պարիտետը հաշվի առած (PPP կոչվածը): Այսինքն, որպեսզի տարբեր երկրների ՀՆԱ-ները ավելի ճիշտ համադրվեն հաշվի են առնում այդ երկրների կյանքի որակը (գինը):
Բացատրեմ, թե ինչ է կատարվում:
Երբ Թուրքիայի ՀՆԱ-ն մեծ է Ֆրանսիայի ՀՆԱ-ից, սա չի նշանակում, թե Թուրքիան տնտեսապես ավելի ուժեղ է, քան Ֆրանսիան: Կամ, երբ Ռուսաստանի ՀՆԱ-ն ավելի մեծ լինի քան Ճապոնիայինը, սա չի նշանակի թե Ռուսաստանը տնտեսապես ավելի ուժեղ է, քան Ճապոնիան:
Տնտեսական ուժը բարդ արտադրանքներ (գիտահեն) պատրաստելու կարողության մեջ է: Օրինակ, Ֆրանսիայում կարող են սուզանավեր և ինքնաթիռներ արտադրել, իսկ Թուրքիայում չեն կարող: Ի դեպ, վերջինս այդ ուղղությամբ աշխատում է և արդեն նմուշ ունեն և սերիական կսկսեն արտարդել 2030-ից (ըստ իրենց հաշվարկների), բայց որ կարողանան ամերիկյան F-16-երին իրենց արտադրածով փոխարինել դեռ մի քանի տասնյակ տարի կպահանջվի:
Նմանապես, Ճապոնիան արագընթաց գնացքներ է կառուցում, որ ռուսները չեն կարողանում և տեխնոլոգիապես շատ ավելի առաջ է քան Ռուսաստանը: Նույնիսկ, եթե առկա որակներով տնտեսությամբ Ռուսաստանը աշխարհի առաջինը դառնա, դա չի նշանակի, որ նրա տնտեսությունը ավելի ուժեղ է, քան օրինակ Գերմանիայինը, որին ՀՆԱ մեծությամբ 2023-ին անցել է: Ռուսներն ընդամենը ավելի շատ հումք են վաճառել, որը նույնպես ՀՆԱ մաս է:
Սա է պատճառը, որ լուրջ չեմ վերաբերվում մեր կառավարության կամ որևէ տեղացի տնտեսագետի պնդումներին, թե մեր վիճակը լավանում է, որովհետև տնտեսությունը մեծ տեմպով աճում է: Ո՛չ, մեր վիճակը չի լավանում, նույնիսկ աճի պայմաններում, որովհետև դա որակական աճ չէ, այդ աճի մեջ որակ չկա ու դրա մեջ գիտելիքահեն արդյունաբերությունը գրեթե զրո է ու հետևաբար, դա կայուն աճ լինել չի կարող:
Ընդամենը առևտրով (ընդ որում վերաարտահանման վրա նստած) և պետության պարտքերով պետական ծախսեր ավելացրած (սրանք նույնպես ՀՆԱ մաս են կազմում) տնտեսության վիճակը ոչ մի պարագայում չի կարող լավ լինել»:
