Երեւան ժամանեց աշխարհահռչակ դիրիժոր եւ ջութակահար, հայ ժողովրդի մեծ բարեկամ Վլադիմիր Սպիվակովը:
Մաեստրոն այս օրերին Հայաստանում էՙ կիսելու հայ ժողովրդի վիշտը, իր ղեկավարած համերգներով ոգեկոչելու Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը:
Վլադիմիր Սպիվակովն անդրադառնալով իր այցելությանն ու դիրքորոշմանը նշեց. «Ես եկել եմ Հայաստան, եւ ի՞նչ եք կարծումՙ ինչ դիրքորոշում պետք է ունենամ»:
Իսկ այն հարցին, թե աշխարհի ոչ բոլոր երկրներն են ճանաչել Ցեղասպանությունը, մաեստրոն պատասխանեց. «Դա նրանց խնդիրն է: Ամբողջ աշխարհը չէ, որ չի ճանաչում, ճի՞շտ է: Օրինակ, Հռոմի պապը ճանաչեց Ցեղասպանության փաստը: Կարծում եմՙ դա շատ լուրջ պատմություն է, որը հեռուն գնացող հետեւանքներ կունենա: Ռուսաստանը ճանաչել է…»:
Երեւանյան երեք համերգ. ինչո՞վ է պայմանավորված երեք տարբեր համերգային ծրագրերի ընտրությունը Մաեստրոն խոստովանում է, որ ինքը կրկնվել չի սիրում. «Երեկ Չայկովսկուն նվիրված փառատոնում մենք նվագում էինք բոլորովին այլ ծրագիր, որտեղ որպես մենակատար հանդես եկավ Ալեքսանդր Ռոմանովսկին, ով Ուկրաինայից է եւ այժմ ապրում է Իտալիայում: Հիասքանչ հանդես եկավ: Հայաստան կգա շատ լավ մի աղջնակ, դաշնակահարուհի Վարվարա Կուտուզովան, ում հետ առաջին համերգին կներկայացնենք Մոցարտի երաժշտությունը: Կարծում եմՙ հանդիսատեսը հաճույք կստանա»:
Հիշեցնենք, որ Երեւանում ապրիլի 14-16-ը երեք համերգային ծրագրով հանդես եկավ Ռուսաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբըՙ Վլադիմիր Սպիվակովի ղեկավարությամբ:
Համերգներին հնչեցին Մոցարտի, Վերդիի, Վինչենցո Բելինիի, Գաետանո Դոնիցետիի, Ջակոմո Պուչինիի հայտնի ստեղծագործությունները, ինչպես նաեւ ներկայացվեց մուլտիմեդիա նախագիծՙ «Չապլինի ժամ»ՙ «Մեծ քաղաքի կրակները»:
Սպիվակովը հանդես եկավ նաեւ առանձին հայտարարությամբՙ նվիրված Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին. «Ցեղասպանություն` բառ, որից շատերը, շատ քաղաքական գործիչներ վախենում են, ինչպես Հոլոքոստից: Սակայն Երկրում կա ճշմարտություն, որը բարդ է: Այն, ինչպես ասում էր Տոլստոյը, ճեղքում է ասֆալտը: Եվ մեծ երջանկություն ու բավարարվածություն է, որ Հռոմի պապն ի լուր ողջ աշխարհի հայտարարեց, որ, այո՛, եղել է ցեղասպանություն կոչվող հանցագործություն, եւ որ հայերը կարող էին վերանալ աշխարհի երեսից: Բոլորս մարդ ենք, եւ շատ հաճախ մեզ տիրում է հուսահատությունը: Կարծում եմ` դա է միակ բանը, որով մի մարդը տարբերվում է մյուսիցՙ հուսահատության աստիճանը: Պատմությունից մեկ օրինակ բերեմ. մի իմաստուն ղեկավար բարձրացավ սարըՙ արեւածագը դիմավորելու: Երբ նա ցած իջավ` ներքեւում նրան սպասում էր ամբոխը: «Օ, իմաստո՛ւն ղեկավար, դու բոցավառում ես մեր սրտերը, մենք հուսահատ ենք: Ասա մեզՙ ո՞վ ենք մենք»,- բացականչեցին մարդիկ: Ղեկավարն ասաց խոսքեր, որոնք կարող են հղվել աշխարհում սփռված յուրաքանչյուր հայի, ում սրտի մի անկյունում մի կտոր ցավ կա, եւ դա միշտ այդպես կլինի: Իմաստուն ղեկավարն ասաց. «Դուք աշխարհի լույսն ենք, աստղերը, դուք մաքրության տաճարն եք, ձեզանից յուրաքանչյուրում մի մոլորակ է»: Նույնը ես մտածում եմ ձերՙ հայ ազգի մասին»,- ասաց Սպիվակովը:
Բնականաբար, Վ. Սպիվակովի բոլոր համերգներն անցան լեփ-լեցուն դահլիճներում:
