Ա. Գեւորգյանն ԱԺ-ում չի երդվել, բայց արդեն քանի ամիս է՝ պատգամավոր է
Ազգային ժողովի «Հայաստան» խմբակցությունը թեեւ խորհրդարանական աշխատանքներին ակտիվորեն չի մասնակցում, լիագումար նիստերին ու հանձնաժողովների նիստերի աշխատանքները բոյկոտում է, բայց խորհրդարանում ակտիվորեն հանդիպումներ է ունենում տարբեր պատվիրակությունների ներկայացուցիչների հետ, աշխատավարձ ու ամենամսյա հավելավճար ստանում, գործուղումների մեկնում, մանդատներ ստանում: ՀՅԴ թեւը ներկայացնող Արգիշտի Գեւորգյանն, օրինակ, մանդատը ստացել է դեռ ամիսներ առաջ: Նա, հիշեցնենք, ՀՅԴ «Ահազանգ» նախաձեռնության համակարգողներից էր: Ներքաղաքական հարցերի վերաբերյալ է «Ազգ»-ը զրուցել Գեւորգյանի հետ:
– Պարոն Գեւորգյան, առանց աղմուկի, ԱԺ կանաոնակարգ-օրենքի պահանջների համաձայն՝ ԱԺ պատգամավորի մանդատ եք ստացել: Ու քանի որ ձեր խմբակցությունը բոյկոտել ու մեծամասամբ չի մասնակցում խորհրդարանական աշխատանքներին, հետաքրքրական է, այնուամենայնիվ, խորհրդարան հասցրե՞լ եք գնալ ու ի՞նչ եք արել:
– Ճիշտ նկատեցիք, որ ներկա իշխանությունների վարած քաղաքականության նկատմամբ անհամաձայնությունն արտահայտելու եւ ստեղծված ճգնաժամը ամենացցուն կերպով դրսեւորելու նպատակով իմ խմբակցությունը բոյկոտել է ԱԺ լիագումար նիստերը: Ես մասնակցում եմ խմբակցության բոլոր աշխատանքներին՝ մարզային այցելություններից մինչեւ հանրահավաքների կազմակերպում, քաղաքացիների հետ շփումներ, ստեղծված իրավիճակից ելքերի որոնում:
– Եթե ժամանակներն ու իրավիճակներն այլ լինեին, ապա առաջնահերթ ի՞նչ կանեինք ԱԺ-ում, ի՞նչ օրինագիծ կբերեիք, ի՞նչ հարց կբարձրաձայնեիք:
– Չգիտեմ, թե ինչպիսին ու ինչքան այլ կլինեին ժամանակները, բայց եթե ԱԺ մեծամասնությունն այլ լիներ, ապա կաշխատեի այսօրվա մեր անվտանգային խնդիրների լուծման վրա: Բայց, ցավոք, ունենք այն ինչ ունենք:
– Մինչեւ պատերազմը, երբ Դաշնակցության երիտասարդական թեւը հաճախ էր բողոքի ակցիաներ իրականացնում, դուք ակտիովերն մասնակցում ու քննադատում էիք իշխանություններին: «Դիմադրություն» շարժման ժամանակ գրեթե ելույթներ չեք ունեցել:Ինչո՞ւ:
– Պատերազմից հետո էլ ակտիվորեն ներգրավված եմ եղել այս իշխանությունների դեմ պայքարին: Փաշինյանի իշխանության հետ մեր տարբերությունը արժեհամակարգային է, սա տեսակների պայքար է, եւ ես այդ պայքարից դուրս ուղղակի չեմ կարող լինել: Ելույթներ չեմ ունեցել, քանի որ, անկեղծ ասած, 44-օրյա պատերազմը շատ բան փոխեց իմ մեջ: Այնուամենայիվ, չեմ կարծում, որ պայքարը միայն ելույթներով է դրսեւորվում:
– Օրեր անց ՀՅԴ առաջնորդությամբ ընդդիմադիրները նորի՛ց փողոց դուրս կգան՝ բողոքելու Փաշինյանի վարած քաղաքականությունից: Բայց անկեղծ լինենք ու խոսոտվանենք՝ բոլորս անգիր գիտենք արդեն, թե ընդդիմադիր լիդերները ինչ խոսքեր ու տեքստեր են ասելու: Պատերազմից հետո երկու տարի է միայն քննադատական խոսք, երբեմն վիրավորանք ենք լսում, բայց, միեւնույնն է, Փաշինյանը շարունակում է իշխանավարել: Չե՞ք կարծում, որ հասարակությունը հրապարակում նոր դեմքեր է ուզում տեսնել, դրա համար էլ չի գալիս, օրինակ, Դաշանակցության հետեւից:
– Գիտեք, նստել ու սպասել, թե երբ նոր դեմքեր կհայտնվեն, կարծում եմ անիմաստ զբաղմունք կլինի: Շարժման հարթակը սահմանափակված չէ ինչ-որ ցուցակով, եւ նոր դեմքերը հանգիստ կարող են կա՛մ գալ ու կանգնել հարթակին, կա՛մ սեփական հարթակը ստեղծել: Կարծում եմ՝ որեւէ բանից ավելի շատ հասարակությունը ստեղծված իրավիճակից ելքեր է ուզում, եւ մենք պետք է կենտրոնանանք դրա վրա:
– Արցախի խորհրդարանի՝ օրերս ընդունած հայտարարությունից ու Ստեփանակերտի Վերածննդի հրապարակում տեղի ունեցած հանրահավաքից հետո ի՞նչ եք արձանագրել ձեզ համար: Ի վերջո՝ Արցախի ճակատագիրը ռուսական, թե՞ արեւմտյան սցենարով է լուծվելու:
– Հանրահավաքը մեծ կարեւորություն ուներ, այն ընդգծում էր Արցախի մեր հայրենակիցների վճռականությունը՝ պայքարել հանուն ազատ Արցախի, ցույց տվեց, որ ամեն ինչ կորած չէ, եւ ժողովուրդը չի հարմարվում հայրենիքի կորստի հետ: Ինչ վերաբերում է «ռուսական» կամ «արեւմտյան» սցենարներին, ապա դրանցից որ մեկն էլ բացառի Արցախի անկախության կարգավիճակը, ապա մեզ համար անընդունելի է:
– Սոչիում տեղի ունեցած հանդիպումից հետո Փաշինյանը հայտարարեց, որ կողմ են ռուսական, այսպես ասած, «Արցախի կարգավիճակն առժամանակ առկախելու» մոդելին: Ի՞նչ կտա դա մեզ, ու արդյո՞ք «խաղաղության պայմանագիրը», ըստ ձեզ, մինչեւ տարեվերջ կյանքի կկոչվի:
– Մենք պետք է ամեն ինչ անենք, որ այդ պայմանագիրը կապիտուլյացիոն հերթական փաստաթուղթը չլինի: Ցավոք, ներկայիս իշխանությունների պատկերացրած խաղաղությունը կապիտուլյացիա ու նոր՝ ավելի վատ դիրքերից պատերազմ է նշանակում, եւ առաջին հերթին հենց դրա համար է անհրաժեշտ ազատվել նրանցից:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
