Ապրիլի 29-ի գիշերը, ինչպես հաջորդել են մեր համացանցային կայքերում, Դետրոյթում (ԱՄՆ), երկարատեւ հիվանդությունից հետո վախճանվել է տիկին Նորա Ազատյան-Իփեքյանը, կողակիցը հայտնի մտավորական եւ ազգային գործիչ Երվանդ Ազատյանի եւ մայրըՙ դերասան եւ ռեժիսոր Ժիրայր Բաբազյանի: Նկարիչ, ասմունքող, բազմարդյուն ուսուցիչ` տիկին Նորան ծնվել էր Եգիպտոսում, Ալեքսանդրիա քաղաքում, Իփեքյան ազնվական ընտանիքում, մեծացել ու դաստիարակվել ֆրանսիական միջավայրում, բայց միշտ մնացել ազգային-հայրենասիրական մթնոլորտում, իր պապիՙ Միհրան Տամատյանի, Վահան Թեքեյանի, Սարուխանի, Աշոտ Զորյանի, Օննիկ Ավետիսյանի եւ այլ մեծերի շնչի տակ: Այդ շունչը նա պահեց մինչեւ իր վերջին շունչը, անգամ ամերիկյան հողի վրա, ուր 60 տարի առաջ տեղափոխվել էր ամուսնու հետ: Դետրոյթում եւ դրանից առաջ այլ քաղաքներում իր վարվեցողությամբ, անմիջականությամբ եւ հուզականությամբ նա մնաց ֆրանսիական մշակույթի կրող, բայց, միաժամանակ, խորապես, ապրումներով եւ զգացականությամբ` հայ, հպարտ իր հայկականությամբ: «Թեքեյանի հայու հոգին» կարծեք գրվել էր իր համար. նրա արտասանությամբ այդ քերթվածը ընդմիշտ կմնա տարբեր հանդիսությունների ժամանակ նրան ունկնդրածների սրտերում: Ընդմիշտ կմնա նաեւ նրա ստեղծած դիմանկարը` ամենահարազատ Թեքեյանը: Բազմաթիվ են նրա աշակերտները Կահիրեի Գալուստյան վարժարանից մինչեւ Դետրոյթի Ալեք եւ Մարի Մանուկյան վարժարան, որտեղ երկար տարիներ դասավանդել էր` աչքը միշտ սեւեռուն` խոստումնալից երիտասարդների վրա, ինչպես մեծատաղանդ նկարիչ Շանթ Ավետիսյանը, որի տաղանդը աճել է հենց տիկին Նորայի գուրգուրոտ խնամքի ներքո:
Տիկին Նորայի մահով փակվում է սփյուռքահայ կյանքի առանձնահատուկ էջերից մեկը` թրթռուն քնարականության, հայրենակարոտ զգացականության, ազգային արմատներին ընդմիշտ կառչածության:
Հարգանք` իր պայծառ հիշատակին:
Խորազգաց ցավակցություններ ամուսնուն` Երվանդ Ազատյանին, որդուն` Ժիրայր Բաբազյանին, մյուս հարազատներին եւ ընկերներին:
«ԱԶԳ»ի խմբագրություն, աշխատակազմ եւ ընթերցողներ
