Պատերազմի օրերին Շուշիի գորգերի թանգարանից դուրս բերված հավաքածուի ճակատագիրը դեռեւս անհայտ է, գորգերը Հայաստանում ցուցադրվելու կամ ի պահ դրվելու տեղ չունեն, մինչդեռ, Հայաստանի եւ Արցախի պետական կառույցները հայտարարում էին, որ դրանց պահպանման համար ձեռնարկվում են բոլոր քայլերը:
Հայաստանի կրթության, գիտության, մշակույթի եւ սպորտի նախարարության մամուլի ծառայությունից հայտնեցին որ Շուշիի գորգերի թանգարանի հիմնադիր Վարդան Ասծատրյանին առաջարկել են հավաքածուն տեղափոխել Հայաստանի պատմության թանգարան, Սարդարապատի հուշահամալիրի Հայաստանի ազգագրության թանգարան կամ Շարամբեյանի անվան ազգային արվեստի կենտրոն, սակայն նա չի ընդունել այդ առաջարկները: Գերատեսչության մամուլի քարտուղարը նաեւ հավելեց, որ թանգարանների մասով իրենց քաղաքականությունն այսպիսին է. իրենք գերադասում են չկառուցել նոր թանգարաններ, այլ լրացնել արդեն եղածներն ու արդիականացնել դրանք:
«Այս թանգարաններն իրենց գորգերն ունեն եւ ցուցադրելու տեղ չկա այլեւս: Բացի այդ, ցեցի վարակ կա ե՛ւ Շարամբեյանի թանգարանում, ե՛ւ Սարդարապատի թանգարանում, որն ամենակարեւոր պատճառն է, որ ես իրավունք չունեմ այս գորգերը տանել այնտեղ, որտեղ ցեց կա»,-ասում է Ասծատրյանը:
Ըստ Ասծատրյանի, գերատեսչության պատասխանատուները կա՛մ տեղյակ չեն ցեցի մասին, կա՛մ լուրջ չեն ընդունում: Ասում է` իր գորգերը խնամված, դեղորայքային բուժումներով անցած ու պարբերաբար արեւ վայելած գորգեր են:
Պատերազմի ավարտից 14 ամիս անց էլ Շուշիի փրկված գորգերը մշտական հասցե չունեն: Նախարարության օրակարգում այժմ հավաքածուի գնման հարցն է, որից հետո պատկերը վերջնականապես պարզ կդառնա:
Արցախի մշակույթի նախարարությունից հայտնել են, որ գորգերը կպահեն մետաքսի կոմբինատի տարածքում, սակայն Ասծատրյանը նշում է, որ այդ գործարանը մասնավոր է, եւ չի ուզում իր գորգերն այնտեղ տանել` իրավունք չունի վտանգել գորգերի ճկատագիրը:
«Ադրբեջանցիներն ասում են` եթե գորգերը տեղ չունեն ՀՀ-ում, թող մնային Շուշիում: Հույս ունեմ, որ խնդրին կառուցողական լուծում կտրվի, հակառակ պարագայում ադրբեջանցիները քայլ առ քայլ ամեն ինչ յուրացնում են»,-ասում է Ասծատրյանը:
Հիշեցնենք, որ պատերազմի վերջին օրերին թանգարանի մոտ հրթիռ էր պայթել, հարվածի հզոր ալիքը կոտրել էր պատուհաններն ու դռները: Այդ ժամանակ Ասծատրյանը զանգահարել էր Արցախի մշակույթի նախարարին եւ խնդրել մեքենա տրամադրեն գորգերը տեղափոխելու համար: Նրան հաջողվել է փրկել իր հավաքածուի 2/3-ը:
Կգտնենք մի արժանապատիվ, լավ տեղ մեր գորգերի համար, վստահ ասում է Արցախի մշակույթի նախարար Լուսինե Ղարախանյանը, բայց հստակ հասցե առայժմ ինքն էլ չունի.
«Սկզբունքային է մեզ համար, դա մեր եզակի ցուցանմուշների հավաքածու է, եզակի իր տեսակի մեջ: Ամբողջ աշխարհում կերազեին այդպիսի մշակույթ ունենային, դա արժեքային համակարգ է»:
