«Որդիների կանչ» ՀԿ անդամները վերջին շրջանում այցելություններ են կազմակերպել ՀՀ մարզերի հանրակրթական դպրոցներ՝ տեղում համոզվելու՝ արդյոք ուսումնական հաստատություններում կան զոհված զինվորների նկարներով «Փառքի անկյուններ», թե դրանք հեռացված են։
Ինչպես այսօր կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ տեղեկացրեց ՀԿ հիմնադիր անդամ Արա Ռոստոմյանը, իրենք այդ նպատակով տարբեր մարզերում առանձին խմբեր են ստեղծել։
«Խումբ ունենք Գավառում, որը զբաղվում է Գավառ խոշորացված համայնքի բոլոր դպրոցներ այցելություններով։ Խումբն այցելել է նաև թանգարաններ, գրադարաններ։ Չարենցավան խոշորացված համայնքից, Արմավիրից ևս խմբեր ունենք։ Արմավիրի մարզի 90 տոկոս դպրոցներում, իդեպ, ամեն ինչ նորմալ է։
Արագածոտն այցի ժամանակ փորձեցիքն հանդիպել բնակավայրերի ղեկավարների հետ, բացատրել, թե ինչ առաքելությամբ ենք գնացել։ Մեզ շատ լավ ընդունեց Ափնագյուղի վարչական ղեկավարը, իր մեքենայով տարավ գյուղի դպրոց, որտեղ, սակայն, մանկավարժական կոլեկտիվն ագրեսիվ դիմավորեց։ Տնօրեն Սուսաննա Հակոբյանը թույլ չտվեց մոտենալ «Փառքի անկյունին»՝ պատճառաբանելով, որ որդեկորույս ծնողներն իրավունք չունեն մուտք գործել դպրոց։
Ասաց՝ մենք նկուղում դասասենյակ ունենք, այնտեղ ենք նկարները տեղափոխել։ Զինղեկն էլ սկսեց գոռգռա, թե ինքն էլ է կռված մարդ։ Հետո այնտեղից գնացինք Ալագյազ համայնք։ Դա ամբողջովին եզդիաբնակ համայնք է։ Գնացինք դպրոց, բայց տնօրենը թույլ չտվեց տեսնել «Փառքի անկյունը». ասաց՝ վերադասից հանձնարարություն կամ ցուցում չունի։ Ասաց՝ «Ես էլ եմ կռված։ Բայց ձեզ չեմ ճանաչում, կարող է՝ մահմեդական եք»։
Մեզ հանդիպած այն տնօրեններն ու մանկավարժները, որ ասում են՝ իրենք էլ են կռվել, վստահաբար կռվել են մեր տղաների հետ, տեսել նրանց նահատակությունը։ Հիմա այդ նույն մարդիկ չեն թողնում զոհվածներիծնողներին, որ գնան, նկարները տեսնեն»,- ասաց բանախոսը։
Ծաղկահովիտ համայնքի դպրոցի տնօրեն էլ Արա Ռոստոմյանին և մյուս որդեկորույս ծնողներին ասել է, որ անձամբ նրանց որդիների նկարներն իրենց «Փառքի անկյունում» չկան։ Ծնողները հակադարձել են, որ զոհված բոլոր տղաներն իրենց տղաներն են և ցանկանում են ընդամենը գլուխ խոնարհել նրանց լուսանկարների առջև։ Ծաղկահովիտի դպրոցի տնօրենը «Որդիների կանչ» ՀԿ-ի անդամներին թույլ չի տվել անգամ տեսնել այդ համայնքի բնակիչ, ազատամարտիկ Արայիկ Խանդոյանի՝ Միայնակ Գայլի նկարը։
«Դրանից հետո գնացինք Ապարանի քաղաքապետարան, այնուհետև՝ քաղաքապետարանի առջևում գտնվող դպրոց։ Այնտեղ մեզ շատ բարեհամբույր դիմավորեցին, ուղեկցեցին «Փառքի անկյուն», որտեղ, երևաց, որ լուրջ աշխատանք է կատարվել. յուրաքանչյուր զոհվածի նկար առանձին շրջանակի մեջ էր»,- պատմեց Արա Ռոստոմյանը։
Նա միաժամանակ վստահություն հայտեց, որ պաշտոնական օղակներից որևէ գրավոր հրահանգ չկա՝ հանրակրթական ուսումնական հաստատություններից հեռացնելու «Փառքի անկյունները», և համապատասխան հրահանգը, ամենայն հավանականությամբ, տրվում է ներքին կարգով։
