Azg.am-ի զրուցակիցն է իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյանը։
-Պարոն Իշխանյան, դատախազությունից հայտնում են, որ 16-ամյա պատանուն ծեծի ենթարկած Դիլիջանի քրեականի պետը կալանավորվել է։ Ձեր կարծիքով՝ ինչի արդյունքում է նման որոշում կայացվել՝ արդյոք հանրային ճնշման։
-Չեմ կարծում, որ կալանավորումը կապված է հանրային ճնշման հետ։ Հայաստանի այսօրվա իշխանության համար, հանրային կարծիք գոյություն չունի, բոլոր ոլորտներում գործում է մեկ անձի կամքը։ Ինքս համոզված եմ, որ և քրեական գործի դադարեցումը և ոստիկանին կալանավորումը եղել է այդ անձնավորության, որի պաշտոնն է վարչապետ, հրահանգով։ Կալանք տալու որոշումն, իմ կարծիքով Հայաստանում արևմտյան դեսպանների պահանջն է եղել, քանի որ քրեական գործը կարճելուն արձագանքեցին նաև պատվերով աշխատող հասարակական գործիչներ։ Իսկ պատճառը, որ նմանատիպ այլ գործերում նման արձագանք չի եղել, կարծում եմ կապված է, այսպես կոչված, խաղաղության պայմանագրի հետ։
-Այդ մարդուն ոչ աշխատանքից ազատել են, ոչ նկատողություն տվել, երեխայի ծնողներն էլ բողոք են ներկայացրել, բայց ավելի քան մեկ ամիս ոչ մի գործընթաց տեղի չի ունեցել։ Եթե տեսանյութը, հանրային ճնշումը չլինեին, երեխայի իրավունքները խախտված էին մնալու, բռնությունը՝ անպատիժ ու կոծկվա՞ծ:
-Ոչ միայն գործը կմնար կոծկված, այլև այդ ոստիկանն ավելի մոտիվացված կլիներ և ավելի հավատարմորեն կկատարեր իր վերադասի հրահանգները։Բնականաբար, այս գործի մասին տեղյակ են եղել և ՆԳՆ նախարարը, և քննչական կոմիտեի ղեկավարը, և անաչառ դատախազուհին, նաև նրանց բոլորի վերադասը։
-Սպասո՞ւմ էիք, որ անչափահաս երեխա ծեծած իրավապահ համակարգի աշխատակիցը կարող էր նաև անպատիժ մնալ։
-Սա առաջին դեպքը չէ։ Հիշենք ոստիկանական բաժանմունքում անչափահասների և նրանց փաստաբանների ծեծը։ Եվ ի՞նչ․․․ծառայողական քննությու՞ն,ծիծաղելի է։
Ոստիկանությունն այսօր, այս անգաղափար բռնապետական, հայրենիքն ուրացող վարչախմբի հիմնական հենարանն է և հենց այդ պատճառով, նրանց վայրագությունները մնում են անպատիժ։
-Այս գործով արդար քննության հույս ունե՞ք։
-Իհարկե՝ ոչ։ Կարծում եմ, որ կարճ ժամանակ անց խափանման միջոցը կփոխվի,իսկ քրեական գործը որոշակի ժամանակ կձգձգվի և նորից կկարճվի։
-Կարո՞ղ ենք ասել, որ աղմուկ հանած նման գործերը հաստատում են՝ իրավապահ համակարգում անպատժելիության մթնոլորտ է, և Հայաստանը ամենևվին էլ իրավուքի գերակայության ջատագով երկիր չէ։
-Հայաստանում, իրավական համակարգ, դասական իմաստով գոյություն չունի, քանի որ իրավական պետության պարագայում, այդ կառույցները պետք է լինեն գործադիրից անկախ։ Հայաստանում, այդ կառույցները՝ ոստիկանություն, քննչական կոմիտե, հակակոռուպցիոն կոմիտե, ազգային անվտանգության ծառայություն,նաև դատախազություն, ԲԴԽ, ՍԴ գտնվում են վարչապետ կոչեցյալի գրպանում և հլու հնազանդ կատարում նրա հրահանգները։ԲԴԽ կոչվող կառույցի օգնությամբ, համակարգից հեռացվում են անկախ դատավորները։ Սա տիպիկ բռնապետական համակարգ է, բայց առանց ազգային, կրոնական, ձախակողմյան կամ այլ գաղափարախոսության։ Այս վարչախումբն ունի մեկ գաղափարախոսություն և նպատակ, այն է՝ փող, շատ փող, վայելքներ, թեկուզ հայրենիքի և հայրենակիցների արյան հաշվին։
