Ադրբեջանում պահվող հայերի մասով կարելի է վստահորեն օգտագործել «պատանդ» տերմինը՝ նկատի ունենալով, որ նրանց վերադարձը կապված է պայմանականությունների, որոշակի քաղաքական պահանջների կատարման հետ, և նրանց պահման համար ստեղծված են շինծու հիմքեր։ Իրական դրդապատճառը նրանց փոխանակումնէ քաղաքական պահանջների հետ, «Մեկ տարի՝ առանց Արցախի» քննարկման ժամանակ այսօր հայտարարեց իրավապաշտպան Սիրանույշ Սահակյանը։
«Այս պահին ունենք 23 հայեր։ իհարկե սա պաշտոնական թիվն է։ Բազմաթիվ հայեր գերեվարվել են, սակայն հետագայում ենթարկվել են բռնի անհետացման։ Նրանց առնչությամբ կատարվել են գործողություններ, և մենք չենք կարող հստակ հետևոըւթյուններ անել՝ նրանք ողջ են , թե սպանված։
23 հաստատված հայերի մասով օգտագործում ենք երեք եզրույթ՝ ռազմագերիներ, քաղաքացիական գերիներ և քաղբանտարկյալներ։ Վերջին տերմինաբանությունը շրջանառվել է ԱՀ նախկին ղեկավարների ձերբակալման կոնտեքստում։ Նրանք մարտական գործողությունների մասնակիցներ չեն եղել, չեն եղել նման տարածաշրջանում. նրանք Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից քաղաքական նպատակներով պահանջվող անձինք են։
Ունենք 8 անձից բաղկացած քաղբանտարկյալների խումբ, մնացած անձինք կամ քաղաքացիական գերիներեն կամ ռազմագերիներ»,- նշեց բանախոսը։
Սիրանույշ Սահակյանը հիշեցրեց, որ 2020 թվականից Բաքվում պահվում է 5 անձ, որից 2-ը՝ ռազմագերիներ, մյուս 3-ը՝ հատուկ օպերացիաների արդյունքում գերեվարված անձինք։
