Արցախն Ադրբեջանի կազմում թողնելու մասին ՀՀ իշխանություններն ուղիղ չեն հայտարարում մի քանի պատճառով. առաջինը՝ քաղաքական կոնյուկտուրայից ելնելով. Հայաստանում և Արցախում դա ուղղակի անընդունելի է, և Փաշինյանի իշխանությունն առաջին հերթին մտածում է սեփական վարկանիշի և երկարակեցության մասին։ Azg.am-ի թղթակցի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Դավիթ Ստեփանյանը։
«Երկրորդ՝ չեմ կարծում, որ պաշտոնական Երևանի իրական, ոչ թե դեկլարատիվ դիրքորոշումն այդքան միանշանակ է։ Չեմ կարծում, որ իրականում մեր իշխանությունը ցանկանում է Արցախի հարցը վերջնականապես փակել այնպես, ինչպես դա տեսնում է Իլհամ Ալիևը, այսինքն՝ վերջնականապես հրաժարվել Արցախից, հայ ազգաբնակչությանն այնտեղից հանել և տարածքը հանձնել Ադրբեջանին։ Կարծում եմ՝ այդպիսի իրական նպատակ չկա դրված։
Եվ երրորդ՝ Արցախի հարցով կա միջազգային կոնսենսուս։ Այդ կոնսենսուսը կայանում է նրանում, որ Արցախը շարունակում է մնալ վիճելի տարածք, և եթե Արցախի հարցը լուծվում է այնպես, ինչպես առաջարկվում է, արցախահայերը պետք է շարունակեն ապրել Արցախում։ Իսկ Ալիևի հասկացողությամբ, եթե Արցախում շարունակեն հայեր ապրել, հարցը չի փակվում։
Այսինքն՝ մենք կարող ենք տարբեր ստասուսների մասին խոսել՝ ընդհուպ Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության ներքո, բայց դա չի նշանակում Արցախի հարցը վերջնականապես փակել»,- ասաց քաղաքագետը։
Դավիթ Ստեփանյանի խոսքով՝ Արցախի հարցում մեծ հաշվով դիվանագիտական խաղ է գնում, և պետք է հստակ գիտակցել, որ աշխարհում կա խնդրի լուծմամբ շահագրգիռ 3 երկիր՝ Ադրբեջանը, Թուրքիան և Պակիստանը։
«Բոլոր մնացած երկրների համար Արցախի հարցը փակելու նպատակ չկա»,- ասաց մեր զրուցակիցը։
Անդրադառնալով Բրյուսելում սպասվելիք Փաշինյան-Միշել-Ալիև հանդիպմանը՝ Դավիթ Ստեփանյանը նշեց՝ ինքնա յդ հանդիպումից որևէ ակնկալիք չունի. առաջին հերթին այն պատճառով, որ Բրյուսելը չունի սեփական օրակարգ։
«Եվրոպական խորհրդի նախագահ Շառլ Միշելը կազմակերպում է հանդիպումներ՝ հանդիպումների համար, բանակցություններ՝ բանակցությունների համար, և նա վերջնարդյունքում այդ բանակցություններով շահագրգռված չէ։ ԱՄՆ-ը շահագրգռված է, Բրյուսելը՝ ոչ»,- ասաց քաղաքագետը։
