Փաշինյանը խոստովանել է մի արտառոց բան․ Լեռնային Ղարաբաղի կորուստը՝ 2020-2023 թվականների ռազմական պարտությունը, որը Հայաստանին զրկեց իր գլխավոր ռազմավարական բուֆերից և, ի վերջո, 120,000 քրիստոնյա հայերի վտարեց իրենց նախնիների հայրենիքից «հաշվարկված զոհաբերություն էր Հայաստանի անկախությունը պահպանելու համար»․ գրել է The Washington Times-ը։
Կայքն ընդգծել է՝ ՀՀ Սահմանադրության համաձայն՝ ինքնիշխան տարածքը դիտավորյալ հանձնելը և ռազմական պարտությունը կազմակերպելը համարվում են դավաճանական գործողություններ։ Հունիսի 7-ին նախատեսված Հայաստանի խորհրդարանական ընտրությունները սովորական ընտրություններ չեն։ Փաշինյանի համար դա անձնական գոյատևման հարց է։
8% վարկանիշ ունեցող առաջնորդը չի հաղթում ազատ և արդար ընտրություններում։ Նա կա՛մ պարտվում է և պատասխանատվության է ենթարկվում, կա՛մ ապահովում է, որ ընտրությունները ազատ և արդար չլինեն։
Վերջին մեկ տարվա ընթացքում Հայաստանում տեղի ունեցած ամեն ինչ միանշանակորեն մատնանշում է երկրորդ ուղին։
Նախագիծը տեսանելի է, և դրա բաղադրիչներն արդեն իսկ առկա են։ Սամվել Կարապետյանը՝ Հայաստանի առաջատար ընդդիմադիր գործարարը և Հայ առաքելական եկեղեցու գլխավոր ֆինանսական աջակիցը, որը Փաշինյանի հարձակումների հիմնական թիրախն է, ձերբակալվել է 2025 թվականի հունիսին և մեղադրվել իշխանությունն անօրինական կերպով զավթելու հրապարակային կոչերի մեջ։ Հենց այս ամիս՝ ընտրություններից ընդամենը մի քանի շաբաթ առաջ, նրա տնային կալանքը երկարաձգվել է երեք ամսով։ Սա ապահովում է, որ նա չկարողանա անձամբ քարոզարշավ անցկացնել։ Կարապետյանին կալանավորելու նախորդ որոշումը հրապարակվել էր Փաշինյան ընտանիքին պատկանող կայքում՝ դատարանի կողմից դրա պաշտոնական հրապարակումից ընդամենը մեկ օր առաջ, ինչը վառ կերպով պատկերում էր Փաշինյանի կառավարության կողմից դատական համակարգի վրա ճնշումը։
Ազգային ժողովի ամբիոնից Փաշինյանը հայտարարել է, որ ընդդիմադիր կուսակցություններին ընտրողները «շներ և շնագայլեր» են։ Նա Երևանի մետրոյում բախվել է Լեռնային Ղարաբաղից փախստական մոր հետ՝ արցախցիներին համարելով «դասալիքներ»։
Վերջապես, Փաշինյանը սպառնում է իր սեփական ժողովրդին նոր պատերազմով՝ ևս մեկ ադրբեջանական ներխուժմամբ, եթե չընտրվի։
Transparency International-ի կոռուպցիայի դեմ պայքարի կենտրոնը փաստաթղթավորել է այս օրինաչափությունը՝ նշելով «վարչական ռեսուրսների լայնածավալ չարաշահումը» և զգուշացնելով, որ Հայաստանում ազատ և արդար ընտրությունների պայմաններ չկան։
Փաշինյանի իշխող կուսակցությունն ավելի հեռուն է գնացել։ 24 ժամվա ընթացքում այն վերջերս առաջ է մղել ընտրական օրենսգրքի փոփոխություններ, այդ թվում՝ իշխանություններին տալով ընտրությունների դիտորդներին որակազրկելու նոր լիազորություններ։
Եվրամիությունը սրել է խնդիրը։ Հունիսի 7-ից առաջ «ապատեղեկատվության դեմ պայքարի» համար նախատեսված նրա 14 միլիոն դոլարի փաթեթը՝ զուգորդված «Հիբրիդային արագ արձագանքման խմբի» հետ, որին պաշտոնապես հանձնարարված է խորհրդատվություն տրամադրել Հայաստանի վարչապետի գրասենյակին, հավասարազոր է Փաշինյանին լեգիտիմության կնիք և ինստիտուցիոնալ ռեսուրսներ տրամադրելուն հենց այն պահին, երբ նա դրանց ամենաշատն է կարիք ունենում։
Հայաստանի ընդդիմությունը զգուշացրել է, որ ԵՄ այս աջակցությունը կարող է «կանաչ լույս» տալ ընտրությունների մանիպուլյացիաների համար:
Խաղադրույքները տարածվում են Հայաստանի սահմաններից շատ ավելի հեռու: Վաշինգտոնը կենտրոնացած է Իրանի վրա։ Գողացված ընտրությունները, որոնք օգնում են իշխանության գլուխ պահել այնպիսի անվստահելի գործընկերոջ, ինչպիսին է Փաշինյանը, որը պարբերաբար այցելում է Ռուսաստանի առաջնորդ Վլադիմիր Պուտինին և ռազմավարական գործընկերության համաձայնագիր է ստորագրել Չինաստանի հետ անցյալ տարի Սպիտակ տանը հանդիպումից մի քանի օր անց, լուրջ վտանգի տակ կդնի Վաշինգտոնի հետ ցանկացած տարածաշրջանային նախագիծ:
