Հայաստանը չի ուզում ՌԴ-ի հետ վատ հարաբերություններ ունենալ, մինչդեռ Ռուսաստանը Հայաստանին թշնամի է նշանակել։ Հայաստանը չի ցանկանում Ռուսաստանին տարածաշրջանից «լարել», ուղղակի այնպես է ստացվել, որ 2007 թվականից սկսած՝ Ռուսաստանն իր տարածաշրջանային շահերը և անվտանգային ճարտարապետությունն այլ կերպ է պատկերացնում, Azg.am-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Դավիթ Ստեփանյանը՝ անդրադառնալով ՌԴ նախագահի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովի այն հայտարարությանը, որ Ռուսաստանը չի կարող լքել Հայաստանը և հեռանալ տարածաշրջանից։
«ՌԴ-ն փորձում է իր ենթակայության տակ պահել ողջ Հարավային Կովկասը, և դա այն դեպքում, երբ դրա համար չունի տարրական ռեսուրսներ՝ քաղաքական, ֆինանսական և այլն։ Դրա վկայությունն այն է, որ 2020 թվականի անշնանը Ռուսաստանն իր ձեռքով տարածաշրջան՝ Աղդամ բերեց Թուրքիային։
Այսինքն՝ ՌԴ-ն միայնակ չի կարող տարածաշրջանում մնալ և պահել իր ազդեցությունը, բայց դա այնտեղ, կարծես թե, չեն հասկանում՝ համառորեն փորձելով ազդեցության տակ պահել ողջ տարածաշրջանը։
Իսկ տարածաշրջանում այսօրվա դրությամբ ամենաթույլ երկիրը Հայաստանն է, և ես ուզում եմ նշել, որ Հայաստանն ամենաթույլ երկիրը դարձել է ՌԴ-ի վարած քաղաքականության պատճառով. Ռուսաստանը մի քանի անգամ իր ռազմավարական դաշնակցի շահերը ոտնահարել է։ Մեզ Ռուսաստանն է թուլացրել»,- ասաց Դավիթ Ստեփանյանը։
Քաղաքագետի խոսքով՝ ՌԴ-ն Հայաստանին չի օգնել 2020 թվականի պատերազմի ընթացքում, չի օգնել, երբ Ադրբեջանը ներխուժել է ՀՀ տարածք։
«Երբ այս իրողությունները դնում ենք կշեռքի նժարի վրա, հասկանում ենք, որ ՌԴ-ի ազդեցության ծիրում մնալը նշանակում է մեկ բան՝ վաղ թե ուշ Հայաստանը կիսվելու է թյուրքական աշխարհի՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի, ինչպես նաև Ռուսաստանի միջև, այնպես, ինչպես կիսվել է Արցախը։ Արցախն արդեն կիսել են, բայց ռուսները չեն կարողանում նույնիսկ իրենց ձեռքում պահել իրենց բաժին հասածը։ Հիմա նրանք ուզում են շարունակել այս պրոցեսը և նորից Հայաստանի հաշվին մնալ տարածաշրջանում»,- նշեց մեր զրուցակիցը։
Դավիթ Ստեփանյանը շեշտեց՝ եթե Հայաստանն ընդունում է այս օրակարգը և համաձայնում, որ իրեն կիսեն Թուրքիայի, Ադրբեջանի և ՌԴ-ի միջև, պետք է շարունակի Ռուսաստանի հետ դաշնակցային հարաբերություններ ունենալ։ Բայց եթե Հայաստանը փորձում է խուսափել այս սցենարից, ապա պետք է գիտակցի, որ ընդհանրապես այլընտրանք չունի։
«Մենք այդ դաշնակցային հարաբերությունները կամաց-կամաց պետք է հասցնենք զրոյի և դաշնակցային-բարեկամական հարաբերություններ ստեղծենք ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի, ԵՄ երկրների, Հնդկաստանի, Իրանի, բայց ոչ երբեք Ռուսաստանի հետ։
Եթե մենք նման քայլի դիմենք, Ռուսաստանը կարող է դիմել հակաքայլերի, բայց եթե չդիմենք, ապա լինելու է այն, ինչ արդեն ասացի, այսինքն՝ Հայաստանը ժամանակի ընթացքում կիսվելու է»,- ամփոփեց Դավիթ Ստեփանյանը։
