Ալիևը ցանկանում է անազատության մեջ ապօրինի պահվող գերիներին վաճառել Հայաստանի վրա, այսինքն՝ նա ցանկանում է արդեն ունեցած բանակցային կռվաններին ավելացնել նաև գերիների հարցը։ ՀՀ ղեկավարությունն իր հերթին փորձում է այնպես վարվել, որպեսզի գերիները բանակցային գործընթացում Հայաստանի համար հավելյալ քաղաքական արժեք չներկայացնեն։ Azg.am-ի թղթակցի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց քաղաքագետ Դավիթ Ստեփանյանը՝ պատասխանելով այն հարցին՝ արդյոք ԱԳՆ-ն պետք է միայն մտահոգություն հայտնի, թե կոնկրետ քայլեր ձեռնարկի՝ Ռուբեն Վարդանյանին և մյուս պատանդներին վերադարձնելու հայրենիք
«Չեմ կարծում, որ ՀՀ արտգործնախարարությունը սահմանափակվել է միայն մտահոգությամբ, որովհետև տարբեր մակարդակներում բազմիցս նշվել է, որ պետությունը զբաղվում է գերիների վերադարձի հարցով, այլ հարց է՝ որքանով է այս պահին նպատակահարմար այդ մասին խոսել՝ հաշվի առնելով, որ խոսքը շատ նուրբ խնդրի մասին է։
ԱԳՆ-ը մտահոգություն է հայտնում, բայց զուգահեռ, որքանով ինձ հայտնի է, այս հարցով նաև բանակցություններ են ընթանում։ Հիմա պահանջ ներկայացնել, որպեսզի գերիներն անհապաղ ազատ արձակվեն, չեմ կարծում՝ դա օգուտ կտա կամ որ դա բխում է նույն գերիների, այդ թվում՝ Ռուբեն Վարդանյանի շահերից »,- ասաց մեր զրուցակիցը։
Դիտարկմանը, որ եթե անգամ պետության կողմից աշխատանք է տարվում, ապա այդ աշխատանքի ՕԳԳ-ն փաստացի զրո է, Դավիթ Ստեփանյանը պատասխանեց.
«Խաղաղության պայմանագրի շուրջ էլ է աշխատանք տարվում, բայց ՕԳԳ-ն, ինչպես տեսնում ենք… համաձայնեցված է ամեն ինչ՝ բացի երկու կետից։ Բայց մենք պետք է հիշենք, որ եթե կա չհամաձայնեցված կետ, ուրեմն դա նշանակում է՝ ոչ մի բան համաձայնեցված չէ։ Հիմա նույն ՕԳԳ-ի տեսանկյունից կարող ենք նշել, որ խաղաղության պայմանագիրն էլ է անարդյունավետ, և ՕԳԳ-ն այս պահին զրո է։
Այնպես որ, բանակցությունները շատ դժվար գործընթաց են՝ մանավանդ հաշվի առնելով, որ գործ ունենք վերջին պատերազմում մեզ հաղթած, իրեն ձիու վրա զգացող թշնամու հետ։ Դրա համար սպասել բարձր ՕԳԳ-ի, որևէ մեկին խորհուրդ չեմ տալիս»,- ասաց քաղաքագետը։
Ի պատասխան հաջորդ դիտարկմանը, որ պետության աշխատանքի՝ զրոյական ՕԳԳ-ի հետևանքով Ռուբեն Վարդանյանը և մյուս գերիները փաստացի դանդաղ մահանում են ադրբեջանական գերության մեջ, և կարող է լինել մի պահ, որ բանակցելու առարկա այլևս չլինի, Դավիթ Ստեփանյանը նկատեց՝ ամեն ինչ էլ հնարավոր է։
«Մենք որևէ բան չենք կարող բացառել, որովհետև գործ ունենք թշնամու հետ։ Ալիևը մեր թշնամին է։ Նա կոմպլեքսավորված անձնավորություն է, որը տարիներով փափագել է «մուռ հանել», վրիժառու լինել Հայաստանից։ Եվ հիմա այդ գործընթացից փորձում է քամել մաքսիսմումը։ Դա սպասելի էր, դրա համար ունենք՝ ինչ ունենք»,- ամփոփեց մեր զրուցակիցը։
Հիշեցնենք, որ ՀՀ ԱԳՆ-ն հայտարարություն է տարածել, որում անդրադարձել է Բաքվի բանտերում ապօրինի պահվող հայ գերիների թեմային։
«Խորը մտահոգություն են պատճառում հայազգի ռազմագերիներից, պատանդներից, այլ պահվող անձանցից 23-ի նկատմամբ «դատավարություններից» տեսաձայնագրություններ և լուսանկարներ ներառող հրապարակումները, նշյալ անձանց` ներառյալ հացադուլի մեջ գտնվող Ռուբեն Վարդանյանի փաստաբանների կողմից հրապարակայնացվող տեղեկությունները՝ կալանավորված անձանց նկատմամբ ներգործության, խոշտանգումների և նրանց առողջական վիճակի ակնհայտ վատթարացման մասին»,- նշված է հայտարարության տեքստում։
