Լոգոյի մասին

Գրող, պատմաբան, բանասեր Խաչատուր Դադայանի ՖԲ էջից, –

Սա ՛՛Մանթաշով գործարարների միության՛՛ լոգոտիպն է։ Համեմատաբար նոր ընկերակցություն է, ստեղծված է օգտակար գործունեություն ծավալելու համար, և ես ոչ միայն որևէ քննադատական խոսք չունեմ ասելու, այլև ողջունում եմ գոյությունը։ Բայց չեմ կարող լռել լոգոյի մասին։

Նախ, ինչու՞ Մանթաշով․․․

1931 թ․ Վիեննայում հրատարակվեց բոլոր ժամանակների մեծագույն ձեռնարկատիրոջ ու բարերարի մերձավորագույն աշխատակից Առաքել Սարուխանի ՛՛Աղեքսանդր Մանթաշեանց մեծ վաճառականն եւ բարեգործը՛՛ հուշագրությունը։ Այդ գրքի 5-րդ էջում հեղինակը նշում է․ ՛՛Ես գրում եմ Մանթաշեանց /ց-ով/, որովհետև հանգուցեալն իր անունը ստորագրում էր հայերէն գրած ժամանակ՝ Մանթաշեանց։ Իսկ ռուսերէն՝ ըստ տիրող սովորութեան, Манташев, նոյնը և օտար լեզուներով՝ Mantacheff։ Սկզբները նա գործածել է նաև Mantachօff, o-ով, այս պատճառով էլ նրա հին, Մանչէստրի ծանօթները, մինչև վերջը նրա անունը գրում և արտասանում էին Մէնթէչօֆ, անգլիական հնչմամբ՛՛։

Հիմա հարց այդ միության ղեկավարներին՝ որտեղի՞ց եք վերցրել Մանթաշով` Mantachov գրելաձևը: Երջանկահիշատակ բարերարի մասին կա ահռելի քանակությամբ գրականություն, և հավատացնում եմ ձեզ՝ գործածվել են բացառապես Մանթաշեանց կամ Մանթաշեան ձևերը, չնչին բացառությամբ։

Խնդրում եմ՝ փոխե՛ք ձեր լոգոն։ Գրեք երեք լեզուներով՝ ըստ վերը նշվածի։ Փոխեք նաև նրա պատկերը, այդ օդի մեջ մնացած գլխարկը ամենևին սազական չէ ոչ ձեզ, ոչ առավել ևս Մանթաշյանցին։