Մինչ Ռուսաստանը պատերազմի մեջ է Ուկրաինայի հետ, և Իրանը բուժում է իր վերքերը Իսրայելի հետ 12-օրյա պատերազմից հետո, Հայաստանի կառավարությունը նոր քայլերի է դիմում։
Փաշինյանը Թուրքիա էր մեկնել Իրանի դեմ պատերազմի կիզակետում, որը համընկավ Իլհամ Ալիևի՝ Հայաստանի դեմ բանավոր հարձակումների հետ։
Փաշինյանի և Էրդողանի հանդիպման մասին հաղորդագրությունները վկայում են, որ Էրդողանը կրկին Հայաստանի հետ հարաբերությունների հաստատումը պայմանավորել է Բաքվի հետ խաղաղության պայմանագիր կնքելով և Ալիևի բոլոր պահանջներն ընդունելով։
Պահանջներ, ինչպիսին են Փաշինյանի պայքարը հայ ազգայնականների դեմ, այսպես կոչված՝ ադրբեջանցիների վերադարձը Հայաստան և այսպես կոչված՝ Զանգեզուրի միջանցքի նվիրատվությունը։
Մյուս կողմից, ստացված տեղեկությունների համաձայն, Փաշինյանի կառավարության անդամները կարծում են, որ Իրանն այս պահին թուլացել է, և որ ԻՀՊԿ բարձրաստիճան հրամանատարների մեծ մասը նահատակվել է, և որ եթե Զանգեզուրի միջանցքը հանձնվի, Իրանը չի կարողանա միջամտել։
Փաշինյանը վերադարձավ Երևան, և տեղի ունեցան շատ կոնկրետ իրադարձություններ։ Փաշինյանը խաղը սկսեց մի շարք կանխարգելիչ հարձակումներով բոլոր այն ազգային խմբերի և հաստատությունների վրա, որոնք կարող էին խոչընդոտել այս ծրագրին, կազմակերպեց զանգվածային ձերբակալություններ և նույնիսկ, զարմանալիորեն, արքեպիսկոպոս Բագրատ Գալստանյանին դատապարտեց երկու ամսվա ազատազրկման՝ կեղծ մեղադրանքներով։
Այս համատեքստում պետք է գնահատել Փաշինյանի հայտարարությունները Ստամբուլում հայերի հետ հանդիպման ժամանակ․ նա ասել է․
«Ի՞նչ խնդիր կա, որ Թուրքիան Կենտրոնական Ասիային կապվի Հայաստանի միջոցով»։
Իսակ Հունանեսյան
Կովկասի և Թուրքիայի հարցերով հետազոտող
