Ադրբեջանից, կամ ադրբեջանցի հետևորդներ, նորից բարի գալուստ։
Քանի որ այստեղ եք, նորից նույն հարցը տամ, որի պատասխանն արդեն մեկ տարի է չեք գտնում:
Վերջին շրջանում ձեր «պետական պատմաբանները» և ձեր ղեկավար Ալիևը փորձում են համոզել ձեզ, թե Երևանը ինչ-որ կերպ կապ ունի Ադրբեջանի հետ: Իբրև՝ հին եք, հայերից առաջ եք ապրել և այլն:
Թույլ տվեք մի բան ասել՝ առանց (ձեզ նման) լրբավարի գոռալու, բայց հիմնավոր։
Ես՝ որպես համաշխարհային գրականագետ, ընթերցել եմ աշխարհի բոլոր մեծ սրբագրքերը։ Սա մասնագիտական պարտք է, ոչ թե գաղափարական ընտրություն, կամ գլուխ գովելու առիթ, թեպետ ադրբեջանցի համակուրսեցի չեմ ունեցել, և արժե, որ գլուխս գովեմ:
Իսկ հիմա՝ փաստերով.
Ղուրանը՝ ձեր կրոնական գիրքը, երբեք չի հիշատակում Ադրբեջան, ադրբեջանցի, կամ որևէ ձևով ձեր էթնոսը։
Բայց Ղուրանում գրված է Մուհամմադ մարգարեի հրամանագիրը Երուսաղեմի ՀԱՅՈՑ պատրիարքին, ըստ որի՝ խնդրում է հաշտություն:
Այդ հրամանագիրը հաստատում է, որ հայ քրիստոնյաներն ու մահմեդականները հնագույն ժամանակներից եղել են, նույնիսկ ինչ-որ ընթացքում գաղափարական հաշտեցման են հասել, սակայն դուք չեք եղել:
Այսինքն՝ ձեր հավատքի հիմքում Հայաստանը կա, դուք՝ ոչ:
Աստվածաշունչ՝ չկա Ադրբեջան:
Յահվեի հնգամատյան՝ չկա Ադրբեջան:
Թալմուդ՝ չկա Ադրբեջան:
Զրադաշտական սրբագրություններ՝ չկա Ադրբեջան:
Միջագետքի սեպագիր տարեգրություններ՝ չկա Ադրբեջան…
Շարունակելի:
Ու որպեսզի անաչառ լինեմ՝
Ձեր հոր անունը՝ Թուրքիա, գոնե աշխարհիկ տարեգրություններում հիշատակվում է՝ իհարկե ոչ Թուրքիա ձևով:
Արդյունքում ստացվում է մի պարզ բան.
նույնիսկ ձեր հայրը սուրբ գրքերում չկա, իսկ անհայր ծնված երեխան արհեստական բեղմնավորման արդյունք է:
(Ինձ հետ կռիվ չանեք՝ ընդամենը բնության և գիտության ապացույցն եմ ներկայացնում)
Հասկանո՞ւմ եք՝
Հայը միշտ ձեր ուսուցիչն ու ձեր պատմության գրողն է եղել։
Հաշտվեք:
Սպասում եմ պատմական, աշխարհագրական, կրոնական, լեզվաբանական, էթնոլոգիական հակափաստարկների: Եթե ունեք՝ համեցեք, խոստանում եմ առողջ քննարկում վարել, և հենց ձեր մայրենի թուրքերենով:
Մինչև Ալիևը նոր Ղուրան տպագրի՝ Allahu ekber…
Աղբյուր՝ HayqNews
