ՀԱՅ մայրը, ՀԱՅ կինը, եթե անգամ որդի չի կորցրել, չի կարող նեռին շնորհակալ լինել։ Այդ հայ մայրը, որ հրեշին շնորհակալ է, երբևիցե հարցրե՞լ է՝ ինչո՞ւ 5000 և ավել տղաներ զոհվեցին, եթե կարող էին չզոհվել , ինչո՞ւ պատերազմի անվան տակ մի ամբողջ ոսկե սերունդ ցեղասպանեցիր, ինչո՞ւ, երբ նեռի որդին ծառայում էր, պատերազմ չեղավ, հենց զորացրվեց, պատերազմ սկսվեց։
Շնորհակալ մայրը չհարցրե՞ց՝ ինչո՞ւ պատերազմը շուտ չկանգնեցրիր, ինչո՞ւ հանձնված տարածքներում մեր տղաները զոհվեցին, ինչո՞ւ էր Շուշին դժբախտ դժգույն, և ընդհանրապես, ինչո՞ւ ես ՀԱՅ ազգին այդպես ատում։
Շնորհակալ մայրը երբևիցե հարցրե՞լ է, ինչո՞ւ զոհված տղաների հայրերը անազատության մեջ են, ինչո՞ւ Եռաբլուրում քարշ էիք տալիս զոհված տղաների ծնողներին։
Հրե՛շ, ես քեզ ու քո նմաններին, քեզ շնորհակալ մայրերին երբեք չե՛մ ների։
Հայրենիքի մայր՝ Վեներա Սաղաթելյան
