Քաղաքագիտության բոլոր տեսաբանները պետության նպատակների մեջ սահմանել են երկու գործառույթ՝ մեկը երկրի քաղաքացիների անվտանգության ապահովումն է, երկրորդը՝ հանրային համերաշխության ապահովումը։ Հետագայում պետության նպատակների հիմքում դրվել են նաև այլ գործառույթներ ու տեսլականներ: Մայր տաճարում լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ այս մասին ասաց Գերաշնորհ Տեր Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանը։
«Եթե դու չունենաս անվտանգ միջավայր, ավելորդ է խոսել ժողովրդավարությունից, իրավականությունից, սոցիալական ապահովվածությունից։ Ինձ համար աքսիոմի պես պարզ իրականություն է, որ եթե իշխանությունը ձախողվել է գոյաբանական խնդիրների լուծման առաքելության մեջ, ինքը դառնում է սպառնալիք պետության համար։ Եվ այս ըմբռնումները նոր չէ, որ շարադրվում են։
Ես, իհարկե, չէի ուզի մեր տոնական միջոցառումների նախօրեին նման թեմաների վրա շեշտադրումներ կատարել, բայց որպեսզի չմեղադրվեմ հարցերից խուսափելու մեջ, ուզեցի անդրադառնալ։
Ես ցանկացա շեշտել, որ իշխանություններին հրավիրելը որևէ ձևով դիրքորոշումների փոփոխություն չի նշանակում։
Եկեղեցու ողջ պատմության ընթացքում եկեղեցին աջակից է եղել պետությանը, իշխանություններին։ Այո՛, երբեմն մենք իշխանություններին տարբերակում ենք պետությունից, բայց այդ սահմանագիծը շատ նուրբ է։ Չափազանց դժվար է իշխանություններին քննադատություն ուղղել՝ առանց մտահոգություն ունենալու, որ պետությանը չես վնասի։ Բայց երբ իրավիճակը հասնում է մի հանգրվանի, երբ այլ տարբերակ չկա, նշանակում է՝ պետք է գնալ այդ ճանապարհով»,-նշեց հոգևորականը:
Արշակ Սրբազանը շեշտեց՝ Հայ Առաքելական եկեղեցին միշտ պատրաստակամություն է ունեցել աջակցելու իշխանություններին։
«Վկան վերջին 30 տարիների պատմությունն է, որի համար մեզ մեղադրել են իշխանահաճոյության մեջ։ Բայց մեզ առաջնորդող գաղափարը բացարձակապես դա չի եղել, այլ՝ լինել նեցուկ իշխանություններին, որպեսզի լուծենք մեր առջև ծառացած խնդիրները, որոնցից առաջինը հենց Արցախի հարցն էր»,- ասաց նա։
