Նարեկ Գալստյանի ՖԲ էջից, –
Այս պատկառելի արտաքինով ծերուկն Անրի Ֆիլիպ Բենոնի Օմեր Ժոզեֆ Պետենն է՝ Ֆրանսիայի մարշալն ու Վերդենի ճակատամարտի հերոսը: «Վերդենի առյուծ»՝ այսպիսի տիտղոս նա ստացավ, երբ իր սառնասրտության ու ռազմական տաղանդի շնորհիվ փրկեց համարյա անհույս թվացող կռիվն ու պարտության մատնեց կայզերական զորքերին: Նրան պաշտում էին Ֆրանսիայում, համարում Առաջին աշխարհամարտի հերոս ու Ֆրանսիայի պաշտպան:
Իհարկե, մարշալ Պետենի կենսագրությունում մի «պզտլիկ նյուանս» կա: Հենց նրա անմիջական պահանջով 1940 թ-ի հունիսին անհաջողություններ կրող, սակայն մարտունակությունն ամբողջությամբ պահած Ֆրանսիայի բանակը դադարեցրեց դիմադրությունը, առանց մեկ փամփուշտ կրակելու հանձնվեց Փարիզը: Հունիսի 22-ին Կոմպենյենյան անտառում կնքվեց փաստացի կապիտուլիացիոն հաշտության պայմանագիր, որը ենթադրում էր Ֆրանսիայի հյուսիսային և արևմտյան մասերի օկուպացիա: Ի դեպ, այս պայմանագիրը հատուկ կնքվեց Կոմպենյենյան անտառում, որովհետև 1918 թ-ին հենց այնտեղ կայզերական Գերմանիան հանձնվեց Անտանտայի երկրների ողորմածությանը: Ինչևիցե, Պետենը հասավ Ֆրանսիայի կապիտուլիացիային՝ հիմնական մեղքը գցելով Մեծ Բրիտանիայի վրա, որն, ըստ «Վերդենի առյուծի» պատշաճ չէր կատարել դաշնակցային պարտավորությունները (ծանոթ պատմություն է):
Նա տեղափոխվեց Վիշի քաղաք, որը փաստացի դարձավ Ֆրանսիայի վարչական կենտրոնը, ելույթ ունեցավ ռադիոյով ու պարտությունը բացատրեց «ժողովրդի և բանակի թափթփվածությամբ», կոչ արեց պատրաստվել «մտավոր և հոգևոր վերածնունդի»: Ի դեպ, հետո, արդեն դատավարության ժամանակ, երբեմնի փառապանծ մարշալը նշում էր, որ «օժտվել է իշխանությամբ Ֆրանսիայի ժողովրդի կամոք»:
Ինչևէ, պատմությունն այլևս Պետենին չի հիշում իբրև «Վերդենի առյուծ», այլ կոլաբորացիոնիստ, որ ֆրանսիական պետությունը ծնկի բերեց Հիտլերի առջև: Ու պատմությունը Նապոլեոնից հետո իբրև երկրորդ մեծագույն ֆրանսիացի է հիշում գեներալ Շառլ դը Գոլին՝ ֆրանսիական փառապանծ դիմադրության շարժման առաջնորդին, որ ոտքի հանեց երկիրն ու անգամ պաշտոնապես հասավ նրան, որ գերմանական կապիտուլիացիայի մեջ մասնաբաժին ունեցավ:
Իմ հերոսը Շառլ դը Գոլն է, ոչ թե «ժողովրդի ընտրյալ» կոլաբորացիոնիստ Պետենը:
