«Լաչինի միջանցքը պետք է լինի ռուս խաղաղապահների վերահսկողության ներքո. դա նշանակում է, որ որևէ այլ սուբյեկտ Լաչինի միջանցքում վերահսկողություն պետք է չունենա»,- հունվարի 10-ի ասուլիսին հայտարարեց ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը։
Արցախի անվտանգության պատասխանատվության հարցում նա հղում կատարեց 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի փաստաթղթին։
Այն, որ Փաշինյանի իշխանությունը պարբերաբար է հայտարարել, թե Հայաստանն Արցախի անվտանգության երաշխավորն է, բազմիցս ենք լսել նաև նախընտրական քարոզարշավներում։ Բայց ՀՀ իշխանությունների վարած քաղաքականությունը վաղուց հեռացել է այդ մտքից։
Արցախն առանձին սուբյեկտ է, Հայաստանը՝ առանձին։
«Բանակցությունների ընթացքում մենք Լեռնային Ղարաբաղի և Լեռնային Ղարաբաղի ժողովրդի ճակատագիրը որոշելու հավակնություն չենք ցուցաբերում, 2018 թվականին եմ դեռ ասել, որ դա սխալ բանաձև է։ Այդ ճակատագրի որոշման հարցում դեր պետք է ունենա ԼՂ ժողովուրդը։
Պետք է տեղի ունենա միջազգայանորեն տեսանելի խոսակցություն ԼՂ հայության և Ադրբեջանի միջև, այսինքն՝ Բաքվի և Ստեփանակերտի միջև։ Մենք պետք է զբաղվենք Հայաստանի հարցերով, Լեռնային Ղարաբաղի ժողովրդի ներկայացուցիչները պետք է զբաղվեն ԼՂ հարցով, մենք էլ պետք է նրանց աջակցենք»,- Արցախից ձեռքերը լվալու դիրքրոշումը պարզ կերպով արտահայտեց Փաշինյանը։
