Արամ Գևորգյանն իր էջում գրում է.
«Արդեն մոտս լուրջ կասկածներ կան, որ ղալումյան վահեի ու փաշինյան նիկոլի ցեղը թուրքերից ա սերում։ Դե Իջևանն էլ ադրբեջանին կպած ա։ Ադրբեջանցիք էլ ժամանակին վխտում էին ընդեղ։ Ոնց էլ չլնի հասցրած կլինեն իրենցից հետո մի քանի լամուկ թողնեն հայերին հուշ։ Ու էսօր դրանք ԱԺ պատգամավոր, մարզպետ ու վարչապետ են դարձել։
Դե բա ուրիշ ո՞նց կբացատրեք Արցախյան պատերազմն ու դրան հաջորդող խաղաղ տարիների գնդակոծություններն անմիջապես իր վրա զգացած տավուշցու արտահայտություններն իր իսկ հողի մասին՝ «քանդված, փլատակ, ամայի գյուղեր են՝ բացարձակապես մարդ չի ապրում»…
Օսմանյան կայսրությունում գոյություն ուներ էլիտար զորախումբ, որոնց զինվորներին կոչում էին ենիչերիներ։ Նրանց հավաքագրում էին հպատակ կամ գերի քրիստոնյաների ընտանիքներից, հիմնականում հայերի, սերբերի, վրացիների, հույների, հավատափոխ էին անում ու դարձնում արյունարբու զինվորներ։ Նրանք ներգրավված էին նաև սուլթանի թիկնապահների խմբում։ Իսկ քրիստոնյաների ապստամբությունների ժամանակ այս զորախումբն ամենադաժանն ու ամենաանողոքն էր կոտորում նրանց։ Լինելով ծագումով քրիստոնյա, նրանք մահմեդական թուրքից ավելի դաժան էին վարվում քրիստոնյաների հետ։
21-րդ դարում ենիչերիներն այլ տեսք ունեն. նրանք հայ են, քրիստոնյա, հայի անուն-ազգանունով, բայց հոգով ու սրտով թուրք են, թուրքից էլ ավելի թուրք…»:
