Իրանագետ Վարդան Ոսկանյանը գրում է․
«Նկատե՞լ եք, որ մեր հասարակության մեջ արդեն իսկ կոտրվել են գրեթե բոլոր այն տաբուները, որոնք վերաբերում են Բաքվի բարբարոսական վարչախմբի հետ մեր քաղաքակրթական դիմակայությանը։
Ասենք, օրինակ՝ լայն քննարկման առարկա է, թե արդյոք Արցախը պետք է լինի՞ արհեստածին Ադրբեջանի կազմում, կամ՝ ոչ։
Մինչդեռ այսպիսի «հարցի» քննարկումն իսկ, պատկերավոր ասած, հերձվածողություն է, քանի որ Արցախը թշնամուն թողնելը նշանակում է 120 000 հայի ցեղասպանություն և բռնագաղթ, այսինքն, ըստ էության, մեզանում քննարկվում է՝ պե՞տք է մեր արյունակիցները ցեղասպանվեն և բռնագաղթի ճանապարհ բռնեն, թե՝ ոչ»։
