Քաղաքագետ Ազատ Ադամյանի գրառումը, –
«Արցախ տանք հանգիստ ապրենք». էս գաղափարի կրողները և այն իրենց «պայքարի» հիմքում դնողները քիչ չեն եղել, վիժվածքից էլ ներկայացուցչական տեսքով, ավելի կիրթ, պետական ապարատում աշխատած, բայց ընտրությունը կանգ առավ վիժվածքի վրա:
Սրա պատճառներից մեկն այն է եղել, որ 1999 թվականից, միայն էս վիժվածքն ա քարոզել, որ կարելի ա Մեղրին տալ թուրքերին, ինչը չէր կարող վրիպել հատուկ ծառայությունների աչքից, դրա համար էլ բուծվեց էս վիժվածքը:
Հ. գ. Այն հռետորաբանությամբ, որ խոսում և գործում եք հիմա, այդկերպ պիտի խոսեիք և գործեիք վիժվածքի այս ձևակերպումից հետո.
«Կա՛մ ես կլինեմ վարչապետ, կա՛մ Հայաստանը վարչապետ չի ունենա»:
28.04.2018
Այստեղ բաց տեքստով ասվում է, որ գործ ունենք մի երևույթի հետ, որը ոչ մի բարոյական, ազգային և մարդկային գիծ չունի, ըստ այդմ Հայաստանը որքան մարդկային կորուստ կունենա, տարածքի քանի տոկոսը կանցնի թշնամուն, զոհված տղաների դիակներն ինչ պայմաններում կպահվեն, այս ամենի վրա սրանք թքած ունեն, իրենք եկել են՝ իրենց գործն անեն, ու լավ գիտեն՝ ինչ է սպասվում իրենց չանելու դեպքում:
