Բարձրագույն դատական խորհրդում բազմած, ձմեռպապիկասեր Կարեն Անդրեասյանը, ըստ երեւույթին, լուրջ խնդիրներ ունի իրականության եւ ընկալումների հետ: Պետության տրամադրած պետական մեքենայով՝ «պադավատի հետ», շրջել է Հայաստանի մարզերում՝ դատարաններում, եւ մեքենայի ապակիներից նայելով՝ պարզել, որ Երեւանից դուրս կյանքը եռում է:
«Մեր բազմաթիվ բնակավայրերում տեսել եմ բարեկարգված փողոցներ ու պուրակներ, նորոգված կրթօջախներ ու հիվանդանոցներ, նորաբաց հյուրատներ ու բիզնեսներ: Ուրախալի են նույնիսկ մարզկենտրոններում երբեմն հանդիպող ճանապարհային խցանումները»,- ասում է համեմատելին անհամեմատելիի հետ կապող պարոնը, որ ասֆալտ անելն ու հյուրատուն բացելը համարում է «քաղաքակրթական աշխուժություն»:
Մարզերի ասֆալտն աշխուժության ուղիղ համեմատական համարող Կարեն Անդրեասյանին հրապարակավ առաջարկում ենք՝ միասին Ալավերդի գնալ, որ կեսօրից հետո վերածվում է քաղաք-ուրվականի: Ինչո՞ւ կեսօրից հետո, դա էլ բացատրություն ունի: Մինչեւ ժամը 1-2-ը տարածաշրջանային կենտրոն եկող եւ «աշխուժություն բերող» հարակից համայնքների բնակիչներն Ալավերդի գնում եմ վարկը փակելու, դեղերի հերթական չափաբաժինը ստանալու, ոսկի գրավադրելու կամ բժշկի այցելության համար: Ի՞նչ քաղաքակրթական աշխուժության մասին է խոսքը, երբ երբեմնի արդյունաբերական հսկա քաղաքում անգամ սրճարան, կինոթատրոն ու քաղաքակրթության հետ կապ ունեցող անհրաժեշտ այլ կենտրոններ չկան:
Դատական համակարգի համար պատասխանատու թիվ մեկ չինովնիկը, ավելի լավ է, իր իսկ ղեկավարած ոլորտի «աշխուժության» մասին մտածի: Նույն Ալավերդիին, օրինակ, դատավոր չի գալիս: Մայրաքաղաքից այստեղ գործուղված իրավապահներից ոմանք տարին մեկ անգամ էլ չեն «հեռավոր ռայոն» մեկնում: Բայց չգիտես ինչ աճպարարությամբ, մեկ էլ հանկարծ փոխնախարար են նշանակվում:
Փաշինյանի կաբինետի PR-ով զբաղվելու փոխարեն պարոն նամակագիրը (ձմեռ պապիկին նամակ գրելու սիրահար է) ճիշտ կլինի սեփական պատասխանատվության ոլորտի ծակուծուկերն ասֆալտելու մասին մտածի:
ՍԵՎԱԿ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
