Նկարիչ Արա Շահումյանի «Գենեսիս» ցուցադրության բացումը կայացավ հոկտեմբերի 23-ին՝ «Արտ Կվարտալ» ցուցասրահում: Ցուցադրությունը կազմված էր արվեստագետի վերջին շրջանի լուսանկարներից: Մտնելով առաջին սրահ՝ մենք տեսնում ենք Արարատ լեռը՝ հիմնականում լուսանկարված մթնշաղին: Լեռան վրա կախված են արեւի շողերից բազմագույն դարձած ամպերը: Սրահի կենտրոնում՝ այս անգամ արդեն կտորի վրա տպագրված լուսանկարներն են, իսկ կտորին տված է լեռան տեսք. այն վեր է խոյանում՝ արմատներով կպած մայր հողին: Երկրորդ սրահն ավելի հողեղեն է ստացվել, դիտարկման առարկան այստեղ մարդն է: Լուսանկարներից մեկում, փոքրիկ Դավիթը (պայմանական անուն) ձեռքն ուղղել է դեպի Արարատ, մյուսում նա արեւն է բռնել: Ցուցադրությունն է՛լ ավելի խորհրդանշական են դարձնում հաջորդ երկու գործերը, որոնցից մեկում Արուճի եկեղեցու բաց գմբեթի ֆոնին կնոջ ձեռք է՝ ուղղված դեպի երկնքում ճախրող թռչունը: Մյուս լուսանկարում, մեկ այլ եկեղեցու գմբեթի ֆոնին երկու ձեռքեր են՝ ուղղված իրար: Պատահական չէ, որ արվեստագետն այս ցուցադրության համար հենց «Գենեսիս» խորագիրն է ընտրել: Այս երեք խորհրդանիշները՝ Արարատը, եկեղեցին եւ մարդը, իրենց մեջ աշխարհի եւ մարդու արարման սկիզբ են հանդիսանում: Աստվածաշնչի Ծննդոց, այն է՝ «Գենեսիս» գլխում, Աստված կյանք է տալիս Ադամին, ինչը մենք տեսնում ենք վերոնշյալ լուսանկարում: Ակամայից հիշում ես Միքելանջելոյի Սիքստինյան մատուռի Ադամի արարման տեսարանը: Արդեն ջրհեղեղից հետո Արարատյան դաշտավայրը դառնում է մարդու բնօրրան: Եկեղեցին ամբողջացնում է այս ամենը մի հարկի տակ, տվյալ դեպքում՝ բաց գմբեթի ներքո:
Ինչպես արվեստագետն է ասում՝ «Գենեսիս» պատկերավոր տպավորությունների այս շարքը փորձ է վիզուալ, գեղագիտական եղանակով, դիտորդին ուղղորդելու դեպի արարչագործության ակունքների, պատմության, դրա փիլիսոփայության, ՄԱՐԴՈՒ բարոյական եւ հոգեւոր արժեքների կարեւորության, կյանքի հիմնարար սկզբունքների ու քաղաքակիրթ մարդկության պատմության հիմնաքարերի, միգուցե նաեւ՝ ձեր իսկ մտքի եւ սրտի սեփական խորքերը…
ՀՐԱՉՅԱ ԳԱԼՍՏՅԱՆ
