Դիվանագիտությունը կնճռոտ հարցերը կարգավորելու ամենազորեղ ու արդյունավետ միջոցն է: Դիվանագիտության անկարողության դեպքում պատերազմի թնդանոթներն են որոտում: Իսկ եթե պատերազմն էլ է անզոր գտնվում, դարձյալ դիվանագիտությունն է ակտիվանում:
Այս օրերին աշխարհի տարբեր երկրների մայրաքաղաքներումՙ Վիլնյուսից ու Հռոմից սկսած, Մոսկվայով ու Թեհրանով վերջացրած, հայկական պատվիրակությունների ներկայացուցչական երկկողմ հանդիպումների ու դիվանագիտական շփումների մասին է խոսվում:
Հայկական պատվիրակությունների շքերթը նաեւ միջազգային կազմակերպությունների հարթակներ է ներթափանցել:
Հայաստանում էլ դիվանագիտական հանդիպումների նախաձեռնությունն անցել է Երեւանում հավատարմագրված դեսպաններին:
Իսկ արտերկրներում ծառայություն իրականացնող մեր դեսպանները լծված են Երեւանից ստացած հանձնարականների կատարմամբ:
Հանդիպումների օրակարգում գլխավոր հարցը «ուշ լինի, նուշ լինի» հայերեն ասացվածքի ճշմարտացիության ապացուցումն է, կարծես:
