Հայաստանյան շուկայում խոզի միսն էժանացել է: Առաջին հայացքից դրական թվացող այս տատանումն իրականում այլ, տխուր պատկեր է կանխատեսում:
Համավարակի տարածմամբ պայմանավորված` ժողովրդի շրջանում վերջին շրջանում զգալի է դարձել ֆինանսական վատթար վիճակը, որի պատճառով էլ մարդիկ շուկայականից էժան գներով վաճառում են մսամթերքը (նաեւ` տավարի, գառի), որպեսզի կարողանան կատարել կոմունալ վճարումներն ու առօրյա գնումները:
Արդեն կարելի է ենթադրել, որ առաջիկայում կտրուկ նվազելու է անասունների գլխաքանակը, որն էլ, ուզենք-չուզենք, հանգելու է մսամթերքի զգալի թանկացման: Վերջում շահելու են նրանք, ովքեր մսամթերքի շուկայում (մասնավորապես` խոզի), մոնոպոլ դիրքերում են գտնվում, եւ ստեղծված իրավիճակում, երբ գյուղացին էժան գնով վաճառում է միսը, գնորդները հենց այդ մեկ-երկու հոգին են, որոնք այսօր պահեստավորելով գնածը, վաղը վաճառելու են ավելի թանկ գնով:
Ժողովրդի մի մեծ զանգված կարիքի մեջ է։
Այս պատկերը լուրջ վերլուծության կարիք չունի, որովհետեւ Ջորջ Օուրելն, դեռ 1943թ., իր «Անասնաֆերմա» վիպակում արել է աշխարհի ամենալավ վերլուծությունը:
