Դոկտ. Ջերի Մ. Բրգերը հոգեբան է, որ անցյալ տարի է թոշակի անցել 40 տարի Սանտա Կլարա համալսարանում դասավանդելուց հետո: Նա նաեւ բազմաթիվ կարճ պատմվածքների հեղինակ է: Վերջերս նա իրականություն է դարձրել, ըստ Արամ Արքունի, որ գրախոսել է նրա գիրքը, իր վաղեմի երազանքը եւ լույս է ընծայել իր առաջին վեպը «1915-ի ստվերները» խորագրով (The Shadows of 1915, published by Golden Antelope Press): Գիրքը, որի դեպքերը տեղի են ունենում 1953-ին, քննարկում է Եղեռնի ազդեցությունը վերապրողների կյանքում: Միհրան Սերոբյանըՙ հերոսը, փորձում է հաղթահարել անցյալի հիշողությունները եւ ժամանակակից թուրքերի հետ ընդհանուր լեզու գտնել: Թեման շաղախված է նաեւ հայի եւ օտարի սիրո պատմությամբ, որն էլ իր մեջ պարունակում է ինքնության, տարագրության, նոր միջավայրին հարմարվելու խնդիրները:
Բրգերը Ֆրեզնոյում է մեծացել, եւ բազմաթիվ հայ ընկերներ է ունեցել, որոնցից յուրաքանչյուրը Ցեղասպանության հետ կապված պատմություններ է հաղորդել նրան, որոնք ցնցող տպավորություն են թողել նրա վրա: Նա ծանոթ է եղել նաեւ Սարոյանին, որ «մեր շրջապատում ծանոթ էր որպես հերոսի»: «Հիշում եմ 10 տարեկան էի, երբ մասնակցեցի պարանների օգնությամբ օդապարիկներ բաց թողնելու «արարողությանը»: Կանգնած էի հսկա մի անձնավորության կողքին, որ օդապարիկներին մարդկային բնութագրումներ էր տալիս: Զարմանալի էր: Հավաքվածներից մի քանիսը նրան գժի տեղ էր դրել: Երբ տանը մայրիկիս պատմեցի, ասաց, որ նա մեծ գրող է: Այդ օրվանից սկսեցի հավաքել նրա գրքերը եւ կարդալ»:
Հատորը գրելու նպատակով Բրգերն ու իր կինը, որ «Սան Խոսե Մերկուրի Նյուզի» համար էր աշխատում, մի շարք հարցազրույցներ են անցկացրել հայերի շրջանում: «Դրանք խիստ ազդեցիկ էին», պատմում է նա:
