| ԳԵՂԱՄ ՄԿՐՏՉՅԱՆ, Գյումրի Նրան մերթ ընդ մերթ կարելի է հանդիպել Գյումրու ավտոկայանումՙ այս կամ այն երթուղու ավտոբուսի կամ միկրոավտոբուսի ուղեւորներին, քաղաքի կենտրոնի Ռիժկովի կամ այլ փողոցումՙ հանդիպող անցորդներին դիմելիս, եղել էՙ նաեւ որեւէ թաղամասում անծանոթ դռներ ծեծելիս…Նրա տեսքը բարեհաճություն չի հարուցումՙ թուլացած եւ խոսելիս անբնականորեն տարուբերվող անատամ ծնոտի պատճառով, ինչը հավանաբար ապրած մի նյարդային ցնցման, հարվածի հետեւանք է:Նա շրջելովՙ փող է մուրում:Թվում էՙ մեր աչքի համար վաղուց սովորական դարձած այս երեւույթն ինձ էլ չպիտի ամեն անգամ այնքան շատ հուզեր, բայց այս դեպքն ուրիշ է: Նաՙ այդ տարաբախտ կինը, իմ մի հին աշխատանքային ընկերն է: Տպարանի Լուսիկը: Իմ լրագրողական աշխատանքի առաջին համարյա մեկուկես տասնամյակըՙ մինչեւ 1993 թվականի սկզբները, անցել է Լենինական-Գյումրուն մոտիկ գյուղական շրջանի պաշտոնաթերթի խմբագրությունում: Շրջանային թերթում աշխատանքը շատ բան սովորեցնող, բայց եւ ծանրաբեռնվածության առումով դժվարին, մի տեսակ սեւագործ աշխատանք էր, որը ներառում էր նաեւ հաճախակի կրկնվող հերթապահությունը տպարանում, թերթի հերթական համարը մինչեւ ուշ գիշեր տպագրության պատրաստելու օրերին: Աշխատանք էր, այս կամ այն հարցում տպարանի աշխատողների հետ փոքրիկ, անչար ու միշտ խաղաղ ավարտվող վեճեր էլ էին լինում, աշխատանքային ընկերներ էինք, իրար հետ կատակում ու ծիծաղում էլ էինք, նրանց համոզում էլ էինք, գործն առաջ էր գնում: Տողաշար մեքենայով արճիճե տողեր ձուլող, այսինքն լինոտիպիստ Լուսիկը երբեք չէր վիճում: Բարի, հանդարտ ու պատրաստակամ, գլուխը կախ անում էր իր գործը, որի մասնագետն էր ու վարպետներից մեկը: Նրանց հետ մենք նաեւ 88-ի երկրաշարժից ընդամենը մի քանի օր հետո, այդ դժնդակ պայմաններում թերթի տպագրությունն էինք վերսկսել, հաճախ բերանի գոլորշիով մեր սառած մատները տաքացնելով…Ու հիմա երբ տեսնում եմ երբեմնի աշխատող, ժրաջան, արժանապատիվ մարդուն, կնոջըՙ կյանքի այսօրվա պայմանների մամլիչի տակ այսպես կքած, անկած, սիրտս անասելի ցավում է:Օրերս նորից դեմս ելավ, բարեւեց:- Լուսիկ,- ասում եմ,- ինչո՞ւ ես այսպես եղել…- Ի՞նչ անեմ,- ասում է,- էս անտեր հիվանդությունն էլ եղավ…Հարցրիՙ հիմա ո՞ւմ հետ է ապրում, ասում էՙ հիվանդ տղայիս:- Իսկ թոշակ չե՞ս ստանում:- Ստանում եմ, բայց ի՞նչ, կոմունալ ծախսերին էլ չի հերիքում…Ո՜չ արագ հեռանալուց առաջ նրա ձեռքի մեջ սահեցրածս համեստ թղթադրամը, ո՜չ թիկունքիցս լսված նրա շնորհակալությունը (ՙԱպրե՜ս…) ինձ սփոփանք չբերեցին: |
Wildberries-ը նվազեցնում է միջնորդավճարը այն վաճառողների համար, ովքեր ապահովում են արագ առաքում մինչև գնորդ
ԻՄ ԸՆԿԵՐ ԼՈՒՍԻԿԸ
Լրահոս
Ջուրը կլինի ոչ թե շուրջօրյա, այլ՝ 17-19-ժամյա
«Վելոիա ջուր» ընկերությունից հայտնում են, որ նոր գրաֆիկով ջրամատակարարմանն անցում է կատարվելու հուլիսի մեկից։ Վաղվանից՝ հուլիսի 1-ից, 2,5 ամիս մայրաքաղաքի...
Էրդողանի ջղաձիգ արձագանքը
Հունիսի 30-ին Անկարայում կայացած կառավարության նիստից հետո Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը, արձագանքելով Իսրայելի կառավարության կողմից Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու մասին...
Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումն ինքնին մեծ արժեք չունի, եթե այն չի զսպում Թուրքիայի և Ադրբեջանի շարունակվող ագրեսիան Հայաստանի դեմ. Արմեն Այվազյան
Պատմական գիտությունների դոկտոր Արմեն Այվազյանը հարցազրույց է տվել «Եվրոմեդիա-24» կայքին և վերլուծել Իսրայելի կառավարության՝ Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու իրադարձությունը։ Արմեն Այվազյանը...
Սահմանադրական դատարանը մասնակի բավարարել է «Ուժեղ Հայաստան»-ի միջնորդությունը
Սահմանադրական դատարանի դատավոր Արման Դիլանյանը հրապարակել է միջնորդության վերաբերյալ դատարանի որոշումները։ Նա, մասնավորապես, նշել է. «Սահմանադրական դատարանը երեկ քննարկեց կողմերի...
Բաքվում շարունակվել է առևանգված հայ պատանդների շինծու դատավարությունը
Բաքվի վերաքննիչ դատարանում այսօր շարունակվել է Արցախի նախկին ռազմաքաղաքական ղեկավարների և մյուս հայ գերիների բողոքների քննությունը: Ադրբեջանական APA-ն հայտնում է,...
Մինչև 2027 թվականի հուլիսի 1-ը երկարաձգվել է վիզայի ժամանակավոր ազատականացման ռեժիմի գործողությունը
Հայաստանի կառավարության 2026 թվականի հունիսի 25-ի №932-Ա որոշմամբ՝ մինչև 2027 թվականի հուլիսի 1-ը երկարաձգվել է վիզայի ժամանակավոր ազատականացման ռեժիմի գործողությունը....
“Վահան Թեքեյան” Սոցիալ-Մշակութային Հիմնադրամ
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են։ Կայքի նյութերը տարածելիս հղումը կայքին պարտադիր է։©2026 «ԱԶԳ» վերլուծական