Սա էր Սերգեյ Լավրովի հայտարարության ենթատեքստն ըստ պրոֆ. Նիկոլայ Հովհաննիսյանի
Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգել Լավրովը Regional Post-Caucasus ամսագրին տված հարցազրույցում, անդրադառնալով Ռուսաստան-Թուրքիա հարաբերությունների բարելավմանը եւ Հայաստանի վրա դրա հնարավոր բացասական ազդեցության մասին մտահոգություններին, ասել էր, որ այդ հարաբերությունների նորմալացումը սպառնալիք չէ հարեւան երկրների համար, միաժամանակ նշելով, որ Ռուսաստանը կարող է աջակցել Հայաստանի ու Թուրքիայի միջեւ բանակցություններին: Նա հետեւյալ ուշագրավ արտահայտությունն էր արելՙ «Մենք միայն կողջունեինք, որ Եվրասիական տնտեսական միության (ԵԱՏՄ) արտաքին սահմանի հայ-թուրքական հատվածը բաց լինի մարդկանց, ապրանքների եւ ծառայությունների ազատ տեղաշարժի համար»: Փորձագետներից ոմանք սա գնահատեցին որպես առանց Ադրբեջանի հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման հնարավորություն: Այդուհանդերձ, ի՞նչ է ենթադրում իրենից «Եվրասիական տնտեսական միության (ԵԱՏՄ) արտաքին սահմանի հայ-թուրքական հատված» արտահայտությունը եւ ինչո՞ւ է Սերգեյ Լավրովն ընտրել այս, այլ ոչ թե «հայ-թուրքական սահման» ձեւակերպումը: Այս հարցն ուղղեցինք ԳԱԱ թղթակից անդամ, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Նիկոլայ Հովհաննիսյանին:
– «Եվրասիական տնտեսական միության (ԵԱՏՄ) արտաքին սահմանի հայ-թուրքական հատված»-ի մասին արտահայտությունը բացառիկ հետաքրքրություն է ներկայացնում: Սերգեյ Լավրովը, լինելով մեր ժամանակների խոշոր դիվանագետներից մեկը, հարցի վերաբերյալ հետաքրքրական եւ ճկուն մոտեցում է ցուցաբերել: Նա օգտագործել է ոչ թե «հայ-թուրքական սահման» հասկացությունը, այլ «ԵԱՏՄ արտաքին սահմանի հայ-թուրքական հատված» ձեւակերպումը, դրանով շեշտելով ԵԱՏՄ-ի կարեւոր ինտեգրացիոն կառույց լինելը, որի դերն օրեցօր ավելի է ընդգծվում: Որպես դիվանագիտական քայլՙ դա նորություն էր: Սա նշանակում է, որ սահմանի բացումը պետք է ոչ միայն Հայաստանին եւ Թուրքիային, այլեւ ԵԱՏՄ երկրներին: Այս կառույցի հետ համագործակցության պայմանագրեր կնքելու ցանկություն ունեն եւ բանակցություններ են վարում նաեւ բազմաթիվ այլ երկրներ, հետեւաբար դա անհրաժեշտ է լինելու նաեւ այդ երկրներին: Այսինքն, ավելի է կարեւորվում հայ-թուրքական սահմանի բացման նշանակությունը որպես միջազգային հնչեղություն ունեցող հարց, որով շահագրգռված են նաեւ բազմաթիվ այլ երկրներ: Լավրովի հայտարարության ենթատեքստը սա էր ըստ էության:
