Գերմանական Die Welt թերթի թղթակից Էդուարդ Շթայները գրում է, որ «վրացական հրաշքը սկսվում է Թբիլիսիում գտնվող Արդարադատության տնից», որի ջանքերով երկիրը կարողացավ ձերբազատվել ոստիկանության եւ արդարադատության մարմինների կաշառակերությունից: Մաֆիականները կա՛մ բանտարկված են, կա՛մ էլ հեռացել են երկրից: Իշխանությունները ստեղծել են ազատական օրենսդրություն եւ սկսել են ծառայություններ մատուցել քաղաքացիներին: Հենց Արդարադատության տանը եւ քաղաքային ու գյուղական մյուս համանման կենտրոններում բարեփոխումների շնորհիվ ներկայացված են իշխանության բոլոր ճյուղերը, ըստ որում դրանք «պարտավոր են վայրկենապես լուծել քաղաքացիների բոլոր հարցերը»:
Սա առավել եւս վերաբերում է գործարարներին: Իշխանությունները գիտեն, որ միայն բիզնեսն է ստեղծում աշխատատեղեր, ուստի «բառացիորեն գուրգուրանքով են շրջապատել գործարարներին»: Օրինակ, նոր ֆիրմա հիմնողը կծախսի մոտ 15 րոպե, եւ 3-4 ժամ անց նրա հեռախոսի վրա SMS կգա, որ իր ֆիրման գրանցված է ընկերությունների ռեգիստրում: Ինքնաբերաբար կբացվի բանկային հաշիվ:
Հոդվածագիրը հիշեցնում է, որ դեռ տասը տարի առաջ երիտասարդ սերունդը առավել շատ գնահատում էր «քրեական հեղինակություններին»:
Այսօր հսկայական կարեւորություն է տրվում թափանցիկությանը: International Finance Corporation-ի վերջին զեկուցագրում Վրաստանում կոռուպցիայի մակարդակը փաստորեն զրոյական նշագծի վրա է: Սաակաշվիլու «զրոյական հանդուրժողականության» հետեւանքով շատ մաֆիականներ կա՛մ սպանվեցին, կա՛մ հայտնվեցին անելանելի վիճակում:
