Մ. Նահանգների Հայ առաքելական եկեղեցու արեւելյան թեմի Գրիգոր եւ Կլարա Զոհրապ տեղեկատվական կենտրոնում կայացել է փաստաբան, մարդու իրավունքների պաշտպան Աննա Աստվածատրյան-Թուրկոտի բանախոսությունը, որի ընթացքում նա ներկայացրել է իր ընտանիքի ցավագին պատմությունը Բաքվի կոտորածների ժամանակ, տեղեկացնում է վաստակաշատ լրագրող Ֆլորենս Ավագյանը:
Աննան տասը տարեկան է եղել այդ ժամանակ, եւ հետագայում օրագիր է պահել, որտեղ ամենօրյա վախի, բռնությունների եւ խորտակված երազանքների մասին է արձանագրություններ կատարել: Ավելի հասուն տարիքում նա որոշել է այդ բոլորն ամփոփել մի հատորի մեջ, որին «Ոչ մի տեղ: Տարագրության պատմություն» խորագիր է տվել: Բանախոսությունը հովանավորող Զոհրապ տեղեկատվական կենտրոնի տնօրեն, վերապատվելի Դանիել Ֆընդկյանը գիրքն անվանել է «Արտասովոր մի հուշագրություն Բաքվում հայերի դեմ սանձազերծված էթնիկական ահավոր կոտորածների մասին»:
Աննան շրջագայել է Ամերիկայով եւ տարբեր առիթներով իր գիրքը ներկայացրել է հանրության ուշադրությանը պատմելով մանրամասնություններ, թե ինչպես ազերի ահաբեկիչները որոշակի հասցեներով իրենց ձեռքերում գնացել են հայերի հետեւից Բաքվում, Սումգաիթում եւ Կիրովաբադում, թե ինչպես քարուքանդ են արել տապանաքարերը եւ պատճառ դարձել, որ 300 հազար հայեր բռնագաղթեն իրենց օրրանից: Ընտանիքը 1989-ին մազապուրծ Հայաստան հասնելով եւ Սպիտակի երկրաշարժի հուսահատ մթնոլորտը տեսնելով երկրում, որը նաեւ ղարաբաղյան ճգնաժամ պետք է հաղթահարեր, ի վերջո որոշում է մեկնել Ամերիկա չորս ճամպրուկներով եւ ընդամենը 180 դոլարով: «Քսաներկու տարիները Մ. Նահանգներում այնքան էլ հեշտ չէին ինչպես նյութական, այնպես էլ հուզական առումներով: Դժվար էր հարմարվել եւ ամեն ինչ ծայրից սկսել», հիշում է արդեն որոշակի դիրքի հասած, ամուսնացած եւ երկու զավակների մայր դարձած Աննան, որն ապրում է այժմ Մեյնում եւ զբաղվում բանկային բարեփոխումների հարցերով:
