«Ինդիփենդենտ» անգլիական թերթի Մերձավոր Արեւելքում գործող մշտական թղթակից Ռոբերտ Ֆիսքը Ալեք Գլենի նոր գիրքը եւս մեկ ապացույց է համարում քրիստոնյա հայերի դեմ 1915 թվին Օսմանյան կայսրության գործած ցեղասպանության: «Թուրքերը պատրաստվում են խափանել հայերի դեմ իրագործված Հոլոքոսթի 100-ամյակըՙ փառաշուք հիշատակության արժանացնելով իրենց հաղթանակը Չանաքգալեում (Գալիպոլիում): Սակայն ամեն ամիս նոր ապացույցներՙ արեւմտյան հեղինակների նորանոր վկայություններ են ի հայտ գալիս հաստատելու այն, ինչը Թուրքիան դեռեւս պաշտոնապես հերքում էՙ Հայոց ցեղասպանության փաստը», գրում է նա, ավելացնելով, որ 1914-18 թվերին անգլիական բանակում որպես բժիշկ աշխատող Ալեք Գլենի հուշագրությունը, որը որդիների համար էր գրված, այժմ արդեն նրա ընտանիքի կողմից հրատրակվել է եւ ընթերցողի լայն հասարակության դատին է հանձնվել:
«Ճակատային գծում: Մի բժշկի ոդիսականը պատերազմի եւ խաղաղության ժամանակահատվածում» (On the Front Line: A Doctor in War and Peace) հատորում դոկտ. Գլենը պատմում է Կովկասի հայերի ճակատագրի մասին, մինչ թուրքերը մեկուկես միլիոն հայերի ցեղասպանությունից երեք տարի անցՙ 1918-ին փորձում էին իրենց պանթուրքական իշխանությունը հաստատել արեւելքում: Անցնելով Հյուսիսարեւմտյան Իրանից դեպի Բաքու, դոկտ. Գլենի բրիտանա-հնդկական զորախումբն ականատես է եղել օրական մի քանի հազար հայ գաղթականների ողբերգական վիճակին:
«Ապշեցուցիչ եւ վշտալի տեսարան էր… ժամանակ առ ժամանակ ճանապարհին մենք անցնում էինք մահամերձ կամ արդեն մահացած եւ շների ու շնագայլերի կեր դարձած մարդկանց կողքով… մի քանի համեմատաբար երիտասարդների, որոնք կարող էին վերականգնվել, մենքՙ ջորիների վրա դնելով, հասցրինք մինչեւ մոտական գյուղերը: …Մեկ ուրիշ բրիտանացի բժիշկՙ Սալիսբերի Կրեյք անունով, ինձ հետագայում պատմեց, թե ինչպես մի ծերունի գաղթականի էր խնամում ճանապարհի եզրին, ծերունին նախքան մահանալն իրեն է հանձնել սովերեններով (անգլիական մեկ ֆունտստեռլինգանոց ոսկեդրամ) լեցուն մի կաշվե գոտի, խնդրելով, որ գումարը ծախսի գաղթականներին օգնելու նպատակով…», գրել է դոկտ. Գլենը:
Իսկ Ռոբերտ Ֆիսքը, մեկնաբանելով վերջին նախադասությունը, ավելացրել է. «Ավելի մեծ սեր ոչ մեկը չէր կարող ունենալ»:
