Հարավամերիկյան Բոլիվիայում մարդիկ ավելի լավ չեն ապրում, քան Հայաստանում: Չնայած այդ երկրի հարուստ բնական պաշարներին (Բոլիվիան ունի գազ, նավթ, արծաթ, ոսկի, հարուստ է անտառներով), Բոլիվիան ՀՆԱ-ի` 2010-ի ցուցանիշներով աշխարհում 150-րդ տեղն է զբաղեցնում, իսկ ողջ բնակչության 60 տոկոսն, ըստ պաշտոնական տվյալների, աղքատության շեմից ցածր է ապրում:
Բայց անգամ այս պայմաններում ապրող բոլիվիացիները կանգնեցին իրենց նախագահ Էվո Մորալեսի կողքին` սատարելով նրան օրերս ծագած միջազգային սկանդալում: Ինչպես գիտենք, Բոլիվիայի նախագահ Մորալեսը Մոսկվայից` հայրենիք վերադառնալու ճանապարհին ստիպված է եղել երկար սպասել Վիեննայի օդանավակայանում, քանի որ արեւմտաեվրոպական երկրներն իրենց օդային տարածքը փակել էին Բոլիվիայի նախագահի ինքնաթիռի համար: Վիեննայում Մորալեսի ինքնաթիռի մեջ ոստիկանները փնտրել են ամերիկացի Էդուարդ Սնոուդենին, ով, ինչպես հայտնի է, Ռուսաստանում է, եւ որը, ինչպես տեղեկացվում է` «մերկացրել է միջազգային լրտեսություն»: Մոսկվայում Մորալեսը հայտարարեց, թե Բոլիվիան պատրաստ է քաղաքական ապաստան տալ Սնոուդենին, որին, սակայն, Ռուսաստանից պահանջում է ԱՄՆ-ը: Հետեւաբար, արեւմտյան երկրները մտավախություն են ունեցել, որ լատինամերիկյան երկրի ղեկավարը Մոսկվայից իր ինքնաթիռով արդեն Բոլիվիա է տեղափոխում Սնոուդենին: Արդեն ինքնաթիռը զննելուց հետոՙ Ավստրիայի ԱԳ նախարար Միքաել Շպինդելեգերը հայտարարել է, որ «ինքնաթիռում ոչ ոք չկար ոչ բոլիվիական անձնագրով»:
Այդուհանդերձ, միջազգային սկանդալը չէ, որ քննարկելու ենք, այլ Մորալեսի «մոռալը»: Հասկանալի է, որ սոցիալիստ` «Շարժում դեպի սոցիալիզմ» կուսակցության ղեկավար Էվո Մորալեսը չի վայելում արեւմտյան հանրության աջակցությունը, եթե չհաշվենք հարավամերիկյան այլ երկրները, որոնք, սակայն, գրեթե նույն քաղաքական համակարգն ունեն, ինչ Բոլիվիան: Հետեւաբար, այս հանգամանքը պետք է, որ աղքատության շեմից ցածր ապրող բոլիվիացիներին ոգեւորեր` «արտաքին ուժերի միջոցով» հասնելու Մորալեսի իմպիչպենտին, եւ այս ծագած սկանդալը այս առումով գերազանց հնարավորություն էր: Կստեղծվեր պատկեր, որ բոլիվիացի ժողովուրդը բողոքի ակցիաներ է անցկացնում` պահանջելով բարելավել սեփական կենսամակարդակը, եւ մի նախագահի դեմ, որը, փաստորեն, ոչ միայն այդ կենսամակարդակը չի բարելավում, այլեւ չի վայելում «միջազգային հանրության» աջակցությունը:
Սակայն բոլիվիացիները այլ կերպ վարվեցին. նրանք ուղղակի պաշտպան կանգնեցին իրենց երկրի նախագահին, ճիշտ էՙ բողոքի ցույցեր կազմակերպելով, բայց ոչ թե նախագահական նստավայրի դեմ, այլ, օրինակ, եվրոպական ու ամերիկյան դեսպանատների, «որոնց երկրները փակել են իրենց օդային ճանապարհները մեր նախագահի առջեւ»: Իհարկե, Բոլիվիայում տեղի ունենում են բողոքի ակցիաներ` պահանջելով ժողովրդի կենսամակարդակի բարելավում, դրանք լինում են ոչ այքան լայնամասշտաբ, եւ սա թերեւս Մորալեսի կառավարման մեթոդների հետեւանքն է: Սակայն բոլիվիացի ժողովուրդը իր պայքարում չի ցանկանում տեսնել արտաքին միջամտություն:
Բոլիվիան անկախ պետություն է 1825-ից, հետեւաբար 188 տարվա պետականության փորձ ունի: Հայաստանն անկախ է 1991-ից, այսինքնՙ 22 տարվա պետականության փորձ ունի…
